தவறான முடிவு, தலைவனுக்கே முடிவு -20

தவறான முடிவு, தலைவனுக்கே முடிவு -20  

கிறிஸ்துவில் பிரியமான சகோதர சகோதரிகளே! பரிசுத்தத்திற்கென்றும் பரலோகத்திற்கென்றும் நம்மை அழைத்து முன்குறித்து தெரிந்தெடுத்திருக்கின்ற ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் அன்பின் வாழ்த்துகள். 

பலவேளைகளில் தலைவர்கள் தங்கள் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கைக்கும், தலைமைத்துவத்தின் அழிவிற்கும் அவர்களே காரணமாகிவிடுவதுடன், அவர்களைப் பின்செல்லும் பலரது வீழ்ச்சிக்கும்  காரணகர்த்தாக்களாகிவிடுகின்றனர். தாவீது இஸ்ரவேலைத் தொகையிட்டான்; தேவனுக்குப் பிரியமில்லாத அந்தச் செயலினால் ஜனங்கள் அல்லவா கொள்ளைநோயினால் அடிக்கப்பட்டனர். 'தாவீது ஏவப்பட்டான்' (2சாமு 24:-2) என்றே வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம், ஆனால், அதற்கான தண்டணையைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது, மூன்று காரியங்களை 'உனக்கு முன்பாக வைக்கிறேன்' (2சாமு 24:12) என்று தேவன் முன்வைக்கும்போது, 'நாம் கர்த்தருடைய கையில் விழுவோமாக' (2சாமு 24:14) என்று சொல்கிறான். 

தேவனையும், தேவனது நடத்துதலையும், ஞானத்தையும் அறிந்துகொள்வதில் உண்டாகும் குறைபாடே இதற்குக் காரணம். யோசியா ராஜாவின் வாழ்க்கையில், ஆட்சியில் இது நடந்தது. 

யோசியா எட்டு வயதில் ராஜாவானான் (2நாளா 34:1). அவன் ராஜாவான பின்னர் கர்த்தரின் பார்வைக்கு செம்மையானதைச் செய்தது மாத்திரமல்ல, அவரது பாதையில் வலது இடது புறம் விலகாமல் நடந்தான்; ராஜாவான எட்டாம் வருஷத்தில் அவனுக்கு முன்பாகப் பாகால்களின் பலிபீடங்களை இடித்தார்கள்; அவைகளின்மேலிருந்த சிலைகளை வெட்டி, விக்கிரகத் தோப்புகளையும் வார்ப்பு விக்கிரகங்களையும் வெட்டு விக்கிரகங்களையும் உடைத்து நொறுக்கி, அவைகளுக்குப் பலியிட்டவர்களுடைய பிரேதக்குழிகளின்மேல் தூவி, பூஜாசாரிகளின் எலும்புகளை அவர்களுடைய பீடங்களின்மேல் சுட்டெரித்தார்கள்; இவ்விதமாய் யோசியா யூதாவையும் எருசலேமையும் சுத்திகரித்தான். (2நாளா 34:4-5)

தேவனுக்காக வைராக்கியமாய் செயல்பட்டவன் யோசியா. தேசத்தை சுத்திகரித்தது மாத்திரமல்ல, பழுதாய்க் கிடந்த தேவனுடைய ஆலயத்தையும் அவன் பழுதுபார்த்தான். ஆலயத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட நியாயப்பிரமாண புத்தகத்தின் வார்த்தைகளை இஸ்ரவேல் மக்கள் எல்லாரும் அறிந்துகொள்ளும்படி செய்தான். கர்த்தரிடத்துக்குத் தன் முழு இருதயத்தோடும் தன் முழு ஆத்துமாவோடும் தன் முழு பலத்தோடும் மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்திற்கு ஏற்றபடியெல்லாம் செய்ய மனதைச் சாய்த்தான்; அவனைப் போலொத்த ராஜா அவனுக்கு முன் இருந்ததுமில்லை, அவனுக்குப் பின் எழும்பினதுமில்லை (2இரா 23:25) என்றே வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம்.

இத்தனையாய், தேவனுக்காக அனைத்து காரியங்களையும் யோசியா செய்திருந்தபோதிலும், தீர்மானிப்பதில் தவறி, தேவனிடத்தில் ஆலோசனை கேட்கத் தவறி, தன் மனதில் தானே யூகித்துக்கொண்டு எகிப்தின் ராஜாவுக்கு எதிராக யுத்தத்திற்குச் சென்று, தன்னைத் தானே அழித்துக்கொண்டான். எகிப்தின் ராஜாவாகிய நேகோ, ஐபிராத்து நதியோரமான கர்கேமிஸ் பட்டணத்தின் மேல் யுத்தம்பண்ணவந்தான் (2நாளா 35;20). அசீரிய ராஜாவுக்கு எதிராக எகிப்தின் ராஜாவாகிய பார்வோன்நேகோ போய்க்கொண்டிருந்தான் (2இராஜா 23:29). அசீரிய ராஜா தேவ ஜனத்திற்கு விரோதமாக செயல்படுபவன் 2இராஜா 18-20 அதிகாரங்களில் அதனை நாம் தெரிந்துகொள்ளலாம். தேவ ஜனத்திற்கு எதிரான எதிரியை நோக்கி, தேவ ஜனத்திற்கு எதிரான மற்றொரு எதிரி போய்க்கொண்டிருக்கின்றான். தேவனின் மகத்தான செயல் இது, யோசியா இதில் இடைபடவேண்டிய அவசியமில்லை. 

எகிப்தின் ராஜா யோசியாவுக்கு விரோதமாக யுத்தம் செய்ய வரவில்லை. ஆனால், யோசியாவோ எகிப்தின் ராஜா தன்மேல் யுத்தத்திற்கு வந்திருக்கிறான் என தவறாக யூகித்துக்கொண்டு எகிப்தின் ராஜாவை எதிர்த்து புறப்பட்டான். இதனைக் கண்ட எதிப்தின் ராஜா, 'தனது ஸ்தானாபதிகளை அனுப்;பி  யூதாவின் ராஜாவே, எனக்கும் உமக்கும் என்ன? நான் இப்போது உமக்கு விரோதமாய் அல்ல, என்னோடே யுத்தம்பண்ணுகிற ஒருவனுக்கு விரோதமாய்ப் போகிறேன்; நான் தீவிரிக்க வேண்டுமென்று தேவன் சொன்னார்; தேவன் என்னோடிருக்கிறார்; அவர் உம்மை அழிக்காதபடிக்கு அவருக்கு எதிரிடை செய்வதை விட்டுவிடும் என்று சொல்லச் சொன்னான்.(2நாளா 35:21) எதிரியின் மூலமாக தேவன் பேசுவதை யோசியாவால் அடையாளம் கண்டுகொள்ள இயலாது போயிற்று. 'அவர் (தேவன்) உம்மை அழிப்பார்' என்று எகிப்தின் ராஜா சொன்னதுபோலவே, யாரோ ஒருவன் எய்த அம்பினால் யோசியா இறந்துபோனான். 

எகிப்தின் ராஜா சொல்லுகின்ற மூன்று காரியங்களை யோசியா மனதில் கொள்ளவில்லை. உன்னோடே அல்ல என்னோடே யுத்தம் பண்ணுகிற ஒருவனுக்கு விரோதமாய்ப் போகிறேன். உன்னோடே யுத்தம் பண்ண நான் வரவில்லை என்று எகிப்தின் ராஜா சொன்னபோதிலும், எதிர்த்து சென்றான் யோசியா. எகிப்தின் ராஜாவை தேவன் நடத்திக்கொண்டு செல்கிறார் என்பதை யோசியாவால் புரிந்துகொள்ள இயலவில்லை. தேவன் என்னோடு இருக்கிறார் என்று எகிப்தின் ராஜா சொன்ன வார்த்தைகள் யோசியாவுக்கு விசித்திரமாகத் தோன்றியது. தேவன் என்னோடே தானே இருப்பார், தன் ஜனத்தோடே தானே இருப்பார், அவருக்காக நான் எத்தனையோ காரியங்களைச் செய்திருக்கிறேன், தேசத்தைச் சுத்திகரித்திருக்கிறேன், ஆலயத்தைப் பழுதுபார்த்திருக்கிறேன், நியாயப்பிரமாணங்களை ஜனங்கள் அறிந்துகொள்ளும்படிச் செய்திருக்கிறேன்; இத்தனை காரியங்களைச் செய்த என்னோடேதானே தேவன் இருப்பார்; எகிப்தின் ராஜாவோடு இருப்பது எப்படி? என்ற நினைவுகளும் எண்ணங்களும்தான் யோசியாவின் யோசனையில் நிறைந்திருந்தது. 

எனவே, யோசியா தன் முகத்தை அவனை விட்டுத் திருப்பாமலும், நேகோ சொன்ன தேவனுடைய வாயின் வார்த்தைகளுக்குச் செவிகொடாமலும், அவனோடே யுத்தம்பண்ண வேஷம்மாறி, மெகிதோவின் பள்ளத்தாக்கிலே யுத்தம்பண்ணுகிறதற்கு வந்தான். வில்வீரர் யோசியா ராஜாவின்மேல் அம்பெய்தார்கள் (2நாளா 35:22,23), அவன் மரணத்தைத் தழுவினான். யோசியா மாத்திரமல்ல அவனது தலைமைத்துவத்தின் கீழ் சென்ற அநேகர் அங்கே மரணத்தை சந்திக்கும் நிலை உருவானது. யோசியா வேஷம் மாறி யுத்தத்திற்குச் சென்றாலும், தேவன் காட்டிக்கொடுத்துவிட்டார். இராஜ உடையில் அவன் மரிக்கவில்லை.

வீழ்ந்துபோன யோசியாவின் மரணத்திற்குப் பின் அவனது மகன் யோவாகாசை ஜனங்கள் ராஜாவாக்கினார்கள். அவன் தன் பிதாக்கள் செய்தபடியெல்லாம் கர்த்தரின் பார்வைக்குப் பொல்லாப்பானதைச் செய்தான் (2இரா 23:32). தவறிய ஒரு தலைவனின் சந்ததி இப்படித்தான் இருக்கும். ஆலயத்திற்கும், தேவனுக்கும் அனைத்தையும் செய்துவிட்டு, தனது மகனைக் கூட தேவனுக்கு நேராக நடத்தாதவன் யோசியா. ஜனங்கள் யோவாகாசை ராஜாவாக்கியிருந்தாலும், எகிப்தின் ராஜாவாகிய பார்வோன்நேகோ அவனைத் தள்ளிவிட்டு, எடுத்துப்போட்டு. யோசியாவின் மற்றொரு மகனாகிய எலியாக்கீமை ராஜாவாக்கினான்; இவனும் கர்த்தரின் பார்வைக்குப் பொல்லாப்பானதைத்தான் செய்தான். எகிப்தின் ராஜாவால் ஏற்படுத்தப்பட்டவன் பின்னர் எப்படி இருப்பான்? எகிப்தின் ராஜா, ராஜாவை ஏற்படுத்தும் நிலைக்கு அந்த தேசம் தள்ளப்பட்டது; எல்லாவற்றிற்கும் காரணம் யோசியாவின் யோசிக்காத அந்த நடத்தையே. 

எல்லா காரியங்களையும் தேவன் தேவ மனிதர்களைக் கொண்டும், முன் நிற்கும் தலைவர்களைக் கொண்டும் தேவன் செய்வதில்லை. அப்படியே, களங்கப்படுத்தும் காரியங்களையும், கறைப்படுத்தும் காரியங்களையும், தலைவர்களுக்கு அவமானத்தைக் கொண்டுவரும் காரியங்களையும் தேவன் தலைவர்களை விடுவதில்லை; மாறாக அவைகளை தேவனை அறியாதவர்களைக் கொண்டு தேவன் செய்து முடிக்கிறவர். எதிரிகளைக் கொண்டு எதிரிகளை தேவன் அழிக்கும்போது தலைவர்கள் அமைதியாயிருக்கக் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும். தலைவர்களே 'நீங்கள் அமர்ந்திருந்து நானே தேவன் என்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்' (சங் 46:10). பழிவாங்குதல் அவருக்குரியது, தலைவர்கள் பழிவாங்கினால், அவர்கள் மேல் பழி சுமத்தப்படும், தலைவர்களம் பலியாகிவிடுவார்கள். தேவனை அறியாதவர்கள் எத்தனை விரோதமான வார்த்தைகளைப் பேசினாலும், தலைவர்கள் அவர்களைப் போல பேசிவிடமுடியாதே. அப்படிப் பேசினால், தேவனை அறிந்த, பிரசங்கிக்கிற இவர் இப்படி பேசிவிட்டார் என ஜனங்களுக்கு முன் இழுக்கு ஏற்பட்டுவிடும், தேவனுடைய பார்வையிலும் தலைவர்கள் குறைபட்டுவிடுவார்கள். 

பல நேரங்களில் இந்த சத்தியத்தை அறியாததினாலேயே அநேக தலைவர்களின் வீழ்ச்சிக்கு அவர்களே காரணமாகிவிடுகின்றனர். இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் எகிப்தில் அடிமைகளாயிருந்தபோது, அவர்களை விடுவிக்கும்படி தேவன் மோசேயையும் ஆரோனையும் அனுப்பினார். தேவன் மோசேயோடும் ஆரோனோடும் மாத்திரமல்ல, எகிப்தின் ராஜாவாகிய பார்வோனோடும் இருந்தார். பார்வோனோடு கூட தேவன் இருந்து அவனது இருதயத்தை கடினமாக்கினார், அது அவர் மகிமைப்பட காரணமாயிருந்தது. எதிரிகளை, தேவனை அறியாதவர்களை சில நேரங்களில் தேவன் தனது சித்தத்தை, திட்டத்தை நிறைவேற்ற உந்தித் தள்ளிச் செல்லும்போது, தலைவர்கள் அதனைப் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். தேவன் அனுமதிக்காமல் யுத்தத்திற்கு தலைவர்கள் புறப்படக்கூடாது. தலைவர்களுக்கு விரோதமாய் செயல்படாதவர்களுக்கு விரோதமாக தலைவர்கள் செயல்படக்கூடாது. மனதிலே உண்டாகும் தோற்றத்தின்படி தலைவர்கள் தீர்ப்பு செய்து யுத்தத்தில் குதிக்கக் கூடாது. 

அப்படியே வேதத்தில் மேலும் ஒரு நிகழ்வு, இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய ஆகாப் யூதாவின் ராஜாவாகிய யோசபாத்தை நோக்கி: கீலேயாத்திலுள்ள ராமோத்துக்கு என்னோடே வருகிறீரா என்று கேட்டதற்கு, அவன்: நான்தான் நீர், என்னுடைய ஜனங்கள் உம்முடைய ஜனங்கள், உம்மோடேகூட யுத்தத்திற்கு வருகிறேன் என்றான் (2நாளா 18:3). ஆனால், தேவன் அந்த யுத்தத்தை விரும்பவில்லை. 'கர்த்தருடைய வார்த்தையை விசாரித்து அறியும்' (2நாளா 18:4) என்று யோசபாத் இஸ்ரவேலின் இராஜாவினிடத்தில் சொன்னபோது, வந்த அனைவரும் கள்ளத் தீர்க்கதரிசிகளே. அவர்களது வார்த்தைகளில் திருப்தியடையாத யோசபாத், மிகாயா தீர்க்கதரிசியை அழைத்தபோது, அவன் உண்மையைச் சொன்னான். அதனால், இஸ்ரவேலின் ராஜாவால் சிறையில் அடைக்கப்பட்டான். யோசபாத்தான் மிகாயாவை அழைத்தான், ஆனால் அவன் தீர்க்கதரிசனம் சொன்ன பின்னர், அவனைத் தண்டணையிலிருந்து தப்புவிக்க அவன் எதுவும் செய்யவில்லை. 'தீர்க்கதரிசிகளையே மாட்டிவிடும் இராஜாக்கள்' இவர்கள். 

சீரியாவின் ராஜா தனக்கு இருக்கிற இரதங்களின் தலைவரை நோக்கி: நீங்கள் சிறியவரோடும் பெரியவரோடும் யுத்தம்பண்ணாமல், இஸ்ரவேலின் ராஜா ஒருவனோடேமாத்திரம் யுத்தம்பண்ணுங்கள் என்று கட்டளையிட்டிருந்தான் (2நாளா 18:30). மிகாயா தீர்க்கதரிசியினைக் கொண்டு தேவன் தெளிவாக உரைத்திருந்தபோதிலும், யோசபாத் அந்தத் தீர்க்கதரிசனத்திற்குக் கீழ்ப்படியவில்லையே; பின்னர் ஏன் மிகாயா தீர்க்கதரிசியை அழைத்தான்? மாட்டிவிடவா? ஆகாப் ராஜாவோடு கூட யுத்தத்திற்குச் செல்லவேண்டும் என்ற தீர்மானத்தை ஏற்கனவே யோசபாத் எடுத்துவிட்டான்; அப்புறம் தேவனிடத்தில் விசாரித்து என்ன பிரயோஜனம்? இவனும் பிலேயாமைப் போல கீழ்ப்படியாதோர் பட்டியலில் இடம்பெறவேண்டியவன்தான். பிலேயாமை கழுதை நெறித்தது; யோசபாத்தை வில்வீரல்கள் நெருக்கினார்கள் அவ்வளவே வித்தியாசம். 

இஸ்ரவேலின் ராஜா யோசபாத்தைப் பார்த்து: நான் வேஷம்மாறி யுத்தத்தில் பிரவேசிப்பேன்; நீரோ ராஜவஸ்திரம் தரித்திரும் என்று சொல்லி, இஸ்ரவேலின் ராஜா வேஷம்மாறி யுத்தத்தில் பிரவேசித்தான்.(2நாளா 18:29) யுத்தத்திற்குப் போகிறவன் இஸ்ரவேலின் ராஜா, ஆனால் அவன் ராஜ வஸ்திரத்தில் செல்லவில்லை, மாறாக யோசபாத்தை ராஜ வஸ்திரத்தில் வரச் சொல்கிறான். கூப்பிட்டு கொலை செய்வது போலத் தோன்றவில்லையா? எத்தனை புத்தியீனமான செயலுக்கு யோசபாத் சம்மதம் தெரிவித்துவிட்டான். ஆஹா, இஸ்ரவேலின் ராஜா எத்தனை பெரிய மனது கொண்டவர். தான் ராஜ வஸ்திரம் தரிக்காமல், இந்த யுத்தத்தில் என்னை ராஜாவாக முன் நிறுத்துகிறாரே என்று ஏமாந்துபோனவன்தான் யோசபாத். இஸ்ரவேலின் ராஜாக்களைப் போன்றவர்கள் 'தலைவர்களை வீழ்த்தும் தலைவர்கள்'. 

சீரியாவின் ராஜா தனக்கு இருக்கிற இரதங்களின் தலைவரை நோக்கி: நீங்கள் சிறியவரோடும் பெரியவரோடும் யுத்தம்பண்ணாமல், இஸ்ரவேலின் ராஜா ஒருவனோடேமாத்திரம் யுத்தம்பண்ணுங்கள் என்று கட்டளையிட்டிருந்தான் (2நாளா 18:30). யுத்தத்தில் சீரிய ராஜாவின் படைகள் யோசபாத் இராஜ வஸ்திரத்தில் இருப்பதால், அவனே இஸ்ரவேலின் இராஜா என்று எண்ணி அவனை கொல்லப்பார்த்தார்கள். ஆனால், கர்த்தரோ யோசபாத்துக்கு அனுசாரியாயிருந்தார், அவர்கள் அவனை விட்டு விலகும்படிச் செய்தார் (2நாளா 18:31). யுத்தத்தின்போது, ஒருவன் நினையாமல் வில்லை நாணேற்றி எய்தான், அது இஸ்ரவேலின் ராஜாவினுடைய கவசத்தின் சந்துக்கிடையிலே பட்டது; அப்பொழுது அவன் தன் சாரதியைப் பார்த்து: நீ திருப்பி என்னை இராணுவத்துக்கப்பால் கொண்டுபோ, எனக்குக் காயம்பட்டது என்றான். அன்றையதினம் யுத்தம் அதிகரித்தது; இஸ்ரவேலின் ராஜா சீரியருக்கு எதிராக இரதத்தில் சாயங்காலமட்டும் நின்றிருந்து, சூரியன் அஸ்தமிக்கும்போது இறந்துபோனான் (2நாளா 18:33-34). தனது இடத்தில் மற்றொருவனை (யோசபாத்தை) மாட்டிவிட நினைத்தாலும், வேஷம் மாறி யுத்தத்தில் பிரவேசித்தாலும், கர்த்தர் இஸ்ரவேலின் ராஜாவை விடவில்லை. கோலியாத்தை தாவீதின் கூழாங்கல்லைக் கொண்டு தேவன் வீழ்த்தியதுபோலவே, எவனோ ஒருவனைக் கொண்டு வில்லை நாணேற்றி இஸ்ரவேலின் இராஜாவை தேவன் யுத்தத்தில் வீழ்த்தினார். 

நம்முடைய தலைவர்கள் யாருக்கு துணை செய்கிறார்கள், யாருடன் இணைந்து யுத்தம் செய்கிறார்கள் என்பது முக்கியமானது. தேவனைப் பற்றிய அறிவிருந்தும், தீர்க்கதரிசிகளின் மூலமாக தேவன் பேசுகின்றார் என்ற உணர்விருந்தும், தேவனுக்குப் பிரியமில்லாத யுத்தத்திற்குச் செல்லும் தலைவர்களுடன் நாமும் சேர்ந்து சிக்கிக்கொள்ளக்கூடாது.

பல நேரங்களில் எங்கோ, எவரையோ நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருக்கும் ஒருவனைப் பார்க்கும்போது, அவன் தனக்கு நேராகத்தான் வருகிறான், தனக்கு விரோதமாகத் தான் வந்திருக்கிறான் என நினைத்து செயல்படத் தொடங்கும் தலைவர்களைக் குறித்து நாம் எச்சரிக்கையாயிருப்போம். யாரோ ஒருவர் ஊழியம் தொடங்கிவிட்டால், அதனை அழிக்கவேண்டும் என்று துடிக்க நினைக்கும் தலைவர்கள் எத்தனைபேர் இவர்களின் எண்ணிக்கை பெருகிவருகிறது. புதிதாக ஊழியம் தொடங்குபவர்கள், ஊழியம் செய்துகொண்டிருப்பவர்களுக்கு எதிராக அல்ல, சத்துருவின் பிடியிலிருந்து ஜனங்களை விடுவிக்க அல்லவா யுத்தம் செய்யப்போகிறார்கள். சிலரோ ஊழியங்களை இலக்காக்கி எதிரிகளாகப் பாவித்து ஊழியம் தொடங்குகின்றனர். ஊழியர்களை எதிரிகளாக நினைத்து அவர்களை இலக்காக்கி யுத்தம் செய்யும் தலைவர்களை அடையாளம் கண்டுகொள்வோம். இப்படிப்பட்டோர்க்குப் பின்னால் யுத்தத்திற்குச் செயல்வது தலைவர்களுக்கு மாத்திரமல்ல நமக்கும் அழிவையே கொண்டுவரும். நாம் தலைவர்களுக்கு கீழ் இருந்தாலும், கர்த்தருக்குள்தான் அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியவேண்டும். 'பிள்ளைகளே உங்கள் பெற்றோருக்கு கர்த்தருக்குள் கீழ்ப்படிந்திருங்கள், இது நியாயம்' (எபே 6:1) என்பது போல, விசுவாசிகளே, சபை மக்களே, ஊழியர்களே உங்கள் தலைவர்கள் உங்கள் ஆவிக்குரிய தகப்பனாயிருந்தாலும், கர்த்தருக்குள் கீழ்ப்படியுங்கள்; இது நியாயம்.  

எல்லாவற்றிலும் தலைவர்களைப் பின்பற்றவேண்டும் என்றோ, அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படிந்துதான் ஆகவேண்டும் என்றோ வேதம் நம்மை வற்புறுத்தவே இல்லை. தலைவர்கள் எடுக்கும் தீர்மானங்கள் தவறாக இருக்கலாம், என்றபோதிலும் அவருக்குக் கீழ்பட்டிருக்கிறதினால் உடன் சென்றுதான் ஆகவேண்டும் என்ற நிர்ப்பந்தந்திற்குள் இருப்போரின் நிலமை இவ்விஷயத்தில் சற்று கடினமானதே. அப்படிப்பட்டோர் தலைவர்களை தவறான தீர்மானத்தினின்று திசை திருப்பும் ஆலோசனைகளை அளிக்க முற்படலாம். ஆனாலும், இப்படிப்பட்ட வலையில் சிக்கிக்கொண்ட தலைவர்களாக அவர்கள் இருப்பார்களென்றால். அவர்கள் நம்மை நோக்கி 'தேவன் உங்களோடு அல்ல, என்னோடுதான் இருக்கிறார், நீங்கள் சொல்வது சரியல்ல தலைவனாகிய நான் சொல்வதுதான் சரி' என்ற பதிலைத்தான் தருவார்கள் அல்லது பதில் ஏதும் சொல்லாமல் அவர்கள் போக்கிலேயே போய்க்கொண்டிருப்பார்கள்; தப்பித்துக்கொள்வோம், பின் சென்றால் நமக்கும் அழிவுதான். நான் சொல்வதைக் கேள், நீ என்ன ஆலோசனை சொல்வது என்ற தலைவனின் கர்வம், ஆலோசனை சொல்லும் உங்களுக்குள் தேவ ஆவி இல்லை என தலைவன் சொல்வதையே குறிக்கிறது. தேவனுக்குப் பின் செல்வோம் தேவனை விட்டு விலகிச் செல்லும் தலைவர்களுக்கு அல்ல. எசேக்கியேலின் சொல்கிறானே, 'உடனே ஆவி எனக்குள்ளே புகுந்து, என்னைக் காலூன்றி நிற்கும்படி செய்தது, அப்பொழுது அவர் என்னுடனே பேசி: நீ போய், உன் வீட்டுக்குள்ளே உன்னை அடைத்துக்கொண்டிரு.(எசே 3:24) நான் உன்னோடே பேசும்போது, உன் வாயைத் திறப்பேன்; அப்பொழுது கர்த்தராகிய ஆண்டவர் இன்னின்னதை உரைத்தார் என்று அவர்களோடே சொல்வாய்; கேட்கிறவன் கேட்கட்டும், கேளாதவன் கேளாதிருக்கட்டும்; அவர்கள் கலகவீட்டார் (எசே 3:27) என்ற கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படிவோம்.

தேவனுக்குப் பிரியமில்லாத ஒரு காரியத்தினை தலைவன் செய்யும்போது, உடன்பட்டு உடன்கட்டை ஏறவேண்டிய அவசியம் நமக்கு இல்லை. நாம் கிறிஸ்துவின் மணவாட்டிகள், தேவனுக்காக மரிக்கவேண்டிய நீங்கள், தேவனை விட்டு விலகிச் செல்லும் தலைவர்களுடன் மரித்துவிடாதீர்கள். 'சதி' ஏற சத்துரு தலைவர்களைக் கொண்டே விரிக்கும் வலையில் சிக்காதிருப்போம். தீர்க்கதரிசியினிடத்தில் விசாரிக்கிறவனுடைய தண்டனை எப்படியோ அப்படியே தீர்க்கதரிசியினுடைய தண்டனையும் இருக்கும் (எசே 14:10). ஜனங்களுக்கு எப்படியோ ஆசாரியனுக்கும் அப்படியே; அவர்கள் வழிகளின்படி நான் அவர்களை விசாரித்து, அவர்கள் கிரியைகளின்படி அவர்களுக்குப் பலனளிப்பேன் (ஓசி 4:9) என்று உரைக்கும் தேவன் பாரபட்சமுடையவரல்ல. ஆண்டவரே, எனது தலைவர் செல்வது தவறான பாதை என எனக்குத் தெரியும். நானாக போகவில்லை, அவர்தான் என்னை அழைத்துச் சென்றார் என்ற சாக்குப்போக்குகள் தேவனிடத்தில் செல்லுபடியாகாது.

அலுவலகங்களில் யாரோ ஒருவர் புதிதாக நியமிக்கப்படும்போது, அவர் தனக்கு விரோதமாகவே நியமிக்கப்படுகிறார் என்று நினைப்பது நம்மை அவருக்கு எதிராகவே நம்மைச் செயல்படத் தூண்டிவிட்டு, அழிவிற்கு நேராக நடத்திவிடும்.

இப்படிப்பட்ட வலைக்குள் சிக்கியிருக்கும் தலைவர்களை அடையாளம் கண்டுகொள்வோம், இப்படிப்பட்ட தலைவர்களாயிருப்பின் தலைவர்களே உங்களையும் நீங்கள் அடையாளம் கண்டுகொள்ளுங்கள். தலைமைத்துவம் தவறிவிடக்கூடாது, தலைமைத்துவம், உங்களை நீங்களே வீழ்த்திக்கொள்ளும் வலையில் சிக்கவைத்துவிடக்கூடாது. வேஷம் மாறி யுத்தம் செய்யும் தலைவர்களைக் குறித்தும், வேஷம் மாறியவர்களோடு யுத்தம் செய்யும் தலைவர்களைக் குறித்தும் எச்சரிக்கை! எச்சரிக்கை!! எச்சரிக்கை!!!

கனத்தைக் கடத்தும் தலைவர்கள் -19

 கனத்தைக் கடத்தும் தலைவர்கள் - 19

கிறிஸ்துவில் பிரியமான சகோதர சகோதரிகளே! பரிசுத்தத்திற்கென்றும் பரலோகத்திற்கென்றும் நம்மை அழைத்து முன்குறித்து தெரிந்தெடுத்திருக்கின்ற ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் அன்பின் வாழ்த்துகள். 

'என்னைக் கனம் பண்ணுகிறவர்களை நான் கனம் பண்ணுவேன்' (1சாமுவேல் 2:30) என்ற தனது வார்த்தையின்படி, அநேகரை தேவன் கனப்படுத்தியிருக்கின்றார். என்றபோதிலும், தலைவர்கள் அந்த கனத்தை மற்றவர்களோடும் பகிர்ந்துகொள்ளவேண்டும் என்று அவர் விரும்புகின்றார். இன்றைய நாட்களில், தேவனிடத்திலிருந்து தாங்கள் பெற்ற கனத்தை தலைவர்கள் பலர் மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கத் தவறிவிடுகின்றனர். 'என்னை விசுவாசிக்கிறவர்கள் என்னிலும் பெரிதானவைகளைச் செய்வார்கள்' என்று இயேசு சொன்னாரே! ஆனால், இன்றோ, பல தலைவர்கள் தங்களைப் பின்பற்றும் அல்லது தங்களிடத்தில் உள்ள மனிதர்கள் தங்களிலும் பெரியவர்களாக மாறிவிடக்கூடாது, உருவெடுத்துவிடக்கூடாது, ஜனங்களால் பாராட்டப்பட்டுவிடக்கூடாது, ஜனங்கள் தங்களுக்கு இதுவரை அளித்துவரும் மரியாதை அவர்கள் மேல் போய்விடக்கூடாது என்பதிலேயே குறியாக இருக்கின்றனர். தங்களைக் காட்டிலும் ஒருவர் மேலாக உயரும்போது, வசனத்தின் ஆழத்தைப் பேசும்போது, ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் முன்னேறும்போது, அவர்களை உற்சாகப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அத்தகையோரைத் தட்டி தட்டி, குட்டி குட்டி தனது குணத்தினால் கொட்டி கொட்டி மட்டந்தட்ட விளையும் தலைவர்கள் இன்றைய உலகில் ஏராளம். 

மோசே தேவனால் அழைக்கப்பட்டவன், தேவனுக்கென்று தன்னை அர்ப்பணித்தவன்;, பார்வோனுக்கு முன்பாக தேவனை இருக்கிறவராக நிரூபித்தவன்; வாதைகளால் எகிப்தை தேவன் வதைத்தபோது வல்லமையாய் தேவனால் பயன்படுத்தப்பட்டவன். இஸ்ரவேல் மக்களை அடிமைத்தனத்தினின்று புறப்படப்பண்ணி, அற்புதங்களால் வழிநடத்த தேவனால் உபயோகப்படுத்தப்பட்டவன்; தேவனோடு நேரடித் தொடர்பு கொள்ளும் நிலையில் இருந்தவன். தேவனுக்கும் மக்களுக்கும் இடையில் பாலமாக செயல்பட்டவன். என்றபோதிலும் தனக்குப் பின் ஆடுகளை நடத்தும் மேய்ப்பனை அடையாளம் கண்டு கொள்ள இயலாதவனாகவே தனது வாழ்க்கையின் இறுதிவரை அவன் காணப்பட்டான். தன்னுடைய ஆவி எல்லாருக்குள்ளும் வரவேண்டும் என்று விரும்புகிறவனாக அவன் காணப்பட்டபோதிலும்,  தன்னைப் போல தலைவன் ஒருவனை உருவாக்கவேண்டும் என அவன் அத்தனையாய் அக்கறை கொண்டிருக்கவில்லை. 

'பின்பு கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: நீ இந்த அபாரீம் மலையில் ஏறி, நான் இஸ்ரவேல் புத்திரருக்குக் கொடுத்த தேசத்தைப் பார். நீ அதைப் பார்த்தபின்பு, உன் சகோதரனாகிய ஆரோன் சேர்க்கப்பட்டதுபோல, நீயும் உன் ஜனத்தாரிடத்தில் சேர்க்கப்படுவாய்' (எண்;ணாகமம் 27:12,13) என்று சொன்னபோது, மோசே கர்த்தரை நோக்கி: 'கர்த்தருடைய சபை மேய்ப்பன் இல்லாத மந்தையைப்போல் இராதபடிக்கு, அந்தச் சபைக்கு முன்பாகப் போக்கும் வரத்துமாய் இருக்கும்படிக்கும், அவர்களைப் போகவும் வரவும் பண்ணும்படிக்கும், மாம்சமான யாவருடைய ஆவிகளுக்கும் தேவனாகிய கர்த்தர் ஒரு புருஷனை அவர்கள்மேல் அதி;காரியாக ஏற்படுத்தவேண்டும்' (எண்; 27:16,17) என்கிறான். ஆடுகள் சிதறடிக்கப்பட்டுப்போகுமே என்ற கவலையும் கரிசனையும் அவனிடத்தில் இருந்தபோதிலும், அந்த ஜனங்களைக் கவனிக்கவும், அவர்களுக்குத் தலைமை ஏற்று நடத்த அடுத்தவும் ஒரு தலைவனை உருவாக்கவேண்டும் என்ற கரிசனை அவனிடத்தில் இல்லாமல் போயிற்றே. அவனோடே கூட இருந்த, உதவியாயிருந்த யோசுவாவை தேவன் அடுத்த தலைவனாக அடையாளம் கண்டுகொண்டபோதிலும், மோசேயால் யோசுவாவை அடையாளம் காட்ட இயலாது போயிற்றே. 

ஜனங்களுக்குக் கொடுக்கவேண்டிய பத்துக் கட்டளைகளை தேவனிடத்திலிருந்து பெற்றவனாயிருந்தபோதிலும், தேவன் காண்பித்த ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் மாதிரியைப் பார்த்தவனாக மோசே காணப்பட்டபோதிலும், தேவ கரத்தினால் செய்யப்பட்ட எத்தனையோ அற்புதங்களையும் அடையாளங்களையும் ருசித்தவனாகவும் பார்த்தவனாகவும் அனுபவித்தவனாகவும் அவன் காணப்பட்டபோதிலும், சிநேகிதனோடே பேசுவதைப் போல கர்த்தர் மோசேயோடே முகமுகமாய்ப் பேசினபோதிலும், கர்த்தருடைய ஆவியைப் பெற்ற நூனின் குமாரனாகிய யோசுவாவை அடுத்த தலைவனாகப் பார்க்கக்கூடாதவனாயிருந்தான் மோசே. யோசுவா ஆசரிப்புக் கூடாரத்தை விட்டுப் பிரியாதவனாயிருந்தாலும், அவனைத் தலைவனாக்க மோசே ஆசை கொண்டதில்லை. தன்னுடைய தலைமைதம்துவத்தை யாரிடம் கொடுப்பது என்ற கேள்வியுடையவனாக ஒருவேளை மோசே காணப்பட்டிருக்கக்கூடும் அல்லது தன்னுடைய குமாரர்கள் தேவனால் ஒருவேளை அடையாளம் காட்டப்படுவார்களோ என அவன் நினைத்திருப்பானோ? நாம் அறியோம்! 

என்றபோதிலும், கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: ஆவியைப் பெற்றிருக்கிற புருஷனாகிய யோசுவா என்னும் நூனின் குமாரனை நீ தெரிந்துகொண்டு, அவன்மேல் உன் கையை வைத்து, அவனை ஆசாரியனாகிய எலெயாசாருக்கும் சபையனைத்திற்கும் முன்பாக நிறுத்தி, அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாக அவனுக்குக் கட்டளைகொடுத்து, இஸ்ரவேல் புத்திரராகிய சபையார் எல்லாரும் அவனுக்குக் கீழ்ப்படியும்படிக்கு, உன் கனத்தில் கொஞ்சம் அவனுக்குக் கொடு (எண்ணாகமம் 27:18-20) என்று சொல்லுகின்றார். இன்றும் பல தலைவர்களின் நிலை இப்படியே; தான் மரிக்கும் வரை தேவனிடத்தில் அடுத்தவரை அடையாளம் காட்ட இயலாத நிலை. 'கனத்தில் கொஞ்சம் கொடு' என்று கர்த்தரே சொல்லும் நிலை. அநேக மேய்ப்பர்கள், ஊழியர்கள் மற்றும் தலைவர்களின் மரணத்தின்போது மந்தைகள் சிதறிப்போவதற்கும், ஊழியங்கள் சீரழிந்துப்போவதற்கும் காரணம் இதுவே! 

மோசேயின் மேலிருந்த ஆவியை அவன் கைகளை வைத்தபோது, எழுபது பேர் மீது கர்த்தர் வைத்தார் தேவன் (எண்ணாகமம் 11:25); வராமல் பாளையத்தில் இருந்தவிட்ட இருவர் மீதிலும் கூட அந்த ஆவி வைக்கப்பட்டது. ஆனால், அருகிலிருந்த யோசுவாவைக் குறித்தோ மோசே அத்தனையாய் கவலைப்படவில்லை, ஏனெனில் அடுத்த தலைவனாக யோசுவாவை மோசேயின் கண்கள் காணவில்லையே! மோசே யோசுவாவை யுத்தம் செய்வதற்குப் பயன்படுத்தினான் (யாத்திராகமம் 17:9). ஆனால், அவனை தன் ஸ்தானத்தில் வைத்துப் பார்க்கவில்லை. கர்த்தர் மோசேயை நோக்கி: ஆவியைப் பெற்றிருக்கிற புருஷனாகிய யோசுவா என்னும் நூனின் குமாரனை நீ தெரிந்துகொண்டு, அவன்மேல் உன் கையை வை (எண்; 27:18) என மோசேக்குக் கட்டளை கொடுக்கவேண்டியதிருந்தது. இன்றும், தரமான தலைவர்கள் பலர் இருந்தும், தங்களது தலைமுறைகள் தான் அநேகருடைய தலைவர்களின் கண்களில் தெரிகின்றது. ஊழியத்திற்காக கர்த்தர் கொடுத்தவைகளை தாங்கள் சம்பாதித்ததாகக் கருதுவதினாலேயே இன்று அநே ஊழியங்களின் சொத்துக்கள் தலைவர்களிடமிருந்து கைமாறாமலிருக்கின்றன. சொந்தங்களையும், வாரிசுகளையும் வலுக்கட்டாயமாக இழுத்து, கர்த்தருடையதைத் தங்களுடையதாகக் கருதி அதனை தக்கவைக்கவும் மற்றும் பாதுகாக்கவும் பிரயாசப்படுபவர்கள் அநேகர்; இது எத்தனை அபயமான செயல். தேவன் நம்மிடத்தில் கொடுப்பவைகளை, தரமான, தேவனுக்குப் பிரியமான நபராக எவர் காணப்பட்டாலும், அவர்களுடைய கரத்தில் கையளிக்கும் குணம் தலைவர்களுக்குள் உருவாக வேண்டும். இந்த குணமில்லாததினாலேயே அநேக ஊழியங்களின் சம்பத்துக்கள் இன்று குடும்பச் சொத்துக்களாகிவிட்டன. வல்லவர் கையிலிருந்து வாங்கின ஊழியம் பெருகியதினால், அதனை வியாபாரத்தில் கிடைத்த இலாபமாகக் கருதிவிட்ட தலைவர்கள் தடம் புரண்டவர்களே. அத்தகைய ஊழியத்தைத் தொடர்ந்து நிறைவேற்றிக்கொண்டிருந்தாலும், வல்லமையாய் தேவனால் தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தாலும், சுயம் என்ற சுவற்றிற்குள் தங்களை அடைத்துக்கொண்ட கைதிகளே! 

கர்த்தர் எலியாவை சுழல்காற்றிலே பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்போகிறபோது, தேவனால் எலியாவின் ஸ்தானத்தில் அடையாளம் காட்டப்பட்ட எலிசா, கர்த்தர் எலியாவை நோக்கி, 'ஆபேல்மேகொலா ஊரானாகிய சாப்பாத்தின் குமாரன் எலிசாவை உன் ஸ்தானத்தில் தீர்க்கதரிசியாக அபிஷேகம்பண்ணு'  என்று சொன்னபோது, எலியா அவன் இருக்கும் இடமட்டும் போய், அவன்மேல் தன் சால்வையைப் போட்டான் (1இரா 19:16). என்றாலும், எதற்காக சால்வையை போடுகிறான் என்பதையோ எலியா எலிசாவினிடத்தில் சொல்லவில்லை. ஆயினும், ஏர் பூட்டி உழுதுகொண்டிருக்கும் தன்மீது ஏன் இந்த சால்வை விழுகின்றது? என்பதை எலியாவின் செயல்களினாலேயே புரிந்துகொண்டவனாக, அதன் அர்த்தத்தையும், அர்ப்பணிப்பினையும், அழைப்பினையும் கூடவே உணர்ந்துகொண்டவனாக, 'என்னைப் பின்பற்றி வா' என்று எலியா வாயினால் உச்சரித்து அழைக்காமலேயே,  'அவன் மாடுகளைவிட்டு, எலியாவின் பிறகே ஓடி: நான் என் தகப்பனையும் என் தாயையும் முத்தஞ்செய்ய உத்தரவு கொடும், அதற்குப்பின் உம்மைப் பின்தொடர்வேன் என்கிறான் எலிசா.  

'எலிசாவை உன் ஸ்தானத்தில் தீர்க்கதரிசியாக அபிஷேகம்பண்ணு' (1இராஜா. 19:16) என்று கர்த்தர் தெளிவாக எலியாவுக்குச் சொல்லியனுப்பியிருந்தாரே. அப்படியென்றால், கர்த்தர் தன்னிடத்தில் சொல்லியிருந்த அந்த செய்தியை எலியா தெளிவாக எலிசாவுக்கு எடுத்துரைத்திருந்திருக்கலாமே. தன்னுடைய ஸ்தானத்தில் இன்னொரு தீர்க்கதரிசி அபிஷேகம்பண்ணப்படுகிறானே என்ற வருத்தம் எலியாவின் இதயத்தை ஒருவேளை அவ்வேளையில் நிறைத்திருந்திருக்கக்கூடுமோ? 'எலிசாவை உன் ஸ்தானத்தில் தீர்க்கதரிசியாக அபிஷேகம்பண்ணு' என்று கர்த்தர் சொல்லியிருக்க, அபிஷேகத்திற்கான எந்த ஒரு காரியத்தையும் எலியா செய்யவில்லையே. 'எலிசாவை அபிஷேகம்பண்ணு' என்று சொல்லிவிட்டாரே, எனவே, வெறுமனே சால்வையை மட்டும் அவன் மீது வீசிவிட்டு போய்விடுவோம், மீதியை கர்த்தர் பார்த்துக்கொள்ளட்டும் என்று எலியா நினைத்திருப்பானோ? தன்னுடைய ஸ்தானத்தில் இன்னொருவனா, தனக்குப் பின் இன்னொருவனா, தன்னோடுகூட இன்னொருவனா, தன்னைப் போல இன்னொருவனா, தான் விரும்பாத இடத்தில் இன்னொருவனா, தான் சாகவேண்டும் என்று நினைக்கின்ற ஊழியத்தில் உயிரோடு இன்னொருவனா என்ற பல்வேறு நினைவுகள் ஒருவேளை எலியாவை துளைத்தெடுத்திருக்கக்கூடுமோ?  அழைக்கும்படியாக அனுப்பின மனிதன், அழைப்பினைக் குறித்து அத்தனை தெளிவாக எடுத்துச்சொல்லாதபோதிலும், சால்வையை எலிசாவின்மேல் போட்டபின், என்னைப் பின்பற்றி வா என்று அழைக்காதபோதிலும், கர்த்தரால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட மனிதனாகிய எலிசாவோ, தேவ மனிதன் தன்னிடத்தில் செய்த சிறியதோர் செயலில் தனது அழைப்பினை தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டானே. 

எலியாவோடு கூட கில்காலிலிருந்து புறப்பட்டுச் சென்றபோதிலும், எலியா எலிசாவை நோக்கி, 'நீ இங்கே இரு; கர்த்தர் என்னை பெத்தேல் மட்டும் போக அனுப்புகிறார்' என்றும், எலிசாவே, 'நீ இங்கே இரு; கர்த்தர் என்னை எரிகோமட்டும் போக அனுப்புகிறார்' என்றும், 'நீ இங்கே இரு; கர்த்தர் என்னை யோர்தானுக்கு அனுப்புகிறார்' (2 இராஜாக்கள் 2:2,4,6) என்றும் எலிசா தன்னைப் பின்தொடராதபடிக்குத் தடுத்து நிறுத்துகின்றான். இதற்குக் காரணம் என்ன? தன்னைப் பின்தொடரும் எலிசா, ஒரு பெரிய தரிசனத்தோடு தன்னைத் தொடருகின்றான் என்பதை எலியா அறியாததே! எலிசாவுக்குத் தலைமையாயிருக்கிற எலியா எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறதை அறிந்திருந்த பெத்தேலின் தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரரும், எரிகோவின் தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரரும் எலிசாவை நோக்கி, 'இன்றைக்கு உனக்குத் தலைமையாயிருக்கிற உன் எஜமானை உன்னைவிட்டு எடுத்துக்கொள்வார்' என்று சொன்னபோதிலும், 'எனக்குத் தெரியும்; சும்மா இருங்கள்' (2 இராஜாக்கள் 2:3,5) என்று தலைவனுக்குப் பின்னாகவே தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்தான் எலிசா. இன்றைய நாளிலும், தனக்கடுத்த தலைமுறைத் தலைவர்களை அடையாளம் கண்டுகொள்ள இயலாமல், 'நீ இங்கே இரு' 'நீ இங்கே இரு' என்றும் சொல்லிக்கொண்டேயிருக்கும் தலைவர்கள் உண்டு.   

இத்தனையாய் எலிசா தன்னைப் பின்தொடருவதின் காரணத்தை அறிந்துகொள்ளும்படியாக, எலியா எலிசாவை நோக்கி: நான் உன்னைவிட்டு எடுத்துக்கொள்ளப்படுமுன்னே நான் உனக்குச் செய்யவேண்டியது என்ன கேள் என்று கேட்டபோது, அதற்கு எலிசா: உம்மிடத்திலுள்ள ஆவியின் வரம் எனக்கு இரட்டிப்பாய்க் கிடைக்கும்படி வேண்டுகிறேன் என்கிறான் (2 இராஜாக்கள் 2:9). அப்பொழுது எலியா, 'அரிதான காரியத்தைக் கேட்டாய்; உன்னைவிட்டு நான் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகையில் என்னை நீ கண்டால் உனக்குக் கிடைக்கும்; இல்லாவிட்டால் கிடையாது' என்கிறான் (2 இராஜாக்கள் 2:10). தேவனால், தெரிந்துகொள்ளப்பட்டிருந்தபோதிலும், தனது பயணத்தின் இறுதிவரை எலிசாவை எலியா உடன் அழைத்துச்செல்ல விரும்பாதது சிந்தனைக்குரியதல்லவா! இயேசு கிறிஸ்து எடுத்துக்கொள்ளப்படும்போது தனது சீஷர்களை உடன் அழைத்துச்சென்றாரே! அதனால்தானே அவர்கள் அத்தனை பெலமான சாட்சிகளாக அவருக்கு சாட்சிபகர்ந்தார்கள். 

அதுமாத்திரமல்ல, ஆபேல்மேகொலா ஊரானான சாப்பாத்தின் குமாரன் எலிசாவை உன் ஸ்தானத்தில் தீர்க்கதரிசியாக அபிஷேகம்பண்ணு என்று கர்த்தர் எலியாவினிடத்தில் சொன்னபோது,   எலிசா இருக்கும் இடமட்டும் போய், அவன் மேல் தன் சால்வையைப் போட்டான் எலியா (1இராஜாக்கள் 19:16,19); என்றபோதிலும், அந்த சால்வையை எலிசாவுக்கே எலியா கொடுத்துவிடவில்லை; மீண்டும் எடுத்துக்கொண்டான். ஒருவேளை எலியா தன் சால்வையை எலிசாவினிடத்தில் கொடுத்துவிடவேண்டும் என்று தேவன் எதிர்பார்த்திருப்பாரோ? அதனால்தான் எலியா சுழல்காற்றினால் எடுத்துக்கொள்ளப்படும்போது, சால்வையை கீழே விழச்செய்தாரோ? இன்றைய நாட்களிலும், அநேக தலைவர்கள், அதிகாரங்களைக் கொடுப்பதைப்போல கொடுத்துவிட்டு மீண்டும் தன்வசத்தில் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். அவர்கள் சுழல்காற்றிற்குப் பின்னர்தான் அவர்கள் கைவசமிருந்த சால்வை கீழே விழும். பிரியமானவர்களே! தலைவர்களாகிய நம்முடைய கரங்களில் கர்த்தர் கொடுத்திருக்கும் தலைமைத்துவப் பணிகளை, கர்த்தர் தெரிந்துகொண்ட மனிதர்களிடம் கையளிக்க நாம் எப்போதும் ஆயத்தமாயிருக்கவேண்டுமே. நம்முடைய அதிகாரங்களை விழச்செய்ய சுழல்காற்றை வீசச்செய்யும் நிலையில் தலைவர்களாகிய நாம் காணப்படக்கூடாது. 

பிரியமானவர்களே! நமக்கு அருகில் இருப்பவர், நமது தலைமைத்துவத்தை ஏற்கும்படியாக ஒருவேளை தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட நபராக இருக்கலாம்; ஆனால், நம்மால் அவர்களை அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடிகிறதா? நமக்கு அருகில் இருப்பவர்களை வேலையாட்களாக மாத்திரமே பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் தலைவர்களாக நாம் காணப்படாதபடி கர்த்தர் நம்மைக் காப்பாராக! நம்மேல் இருக்கும் ஆவி அவர்கள் மேலும் வரவேண்டும் என ஜெபிப்பவர்களாக நாம் காணப்படவேண்டும். நம்முடைய அதிகாரத்தை, நம்முடைய கனத்தில் கொஞ்சத்தை அவர்களுக்குக் கொடுக்க நம்மால் முடிகிறதா? இதனை நாம் சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும். எலியாவுக்கு எலிசாவையும், சாமுவேலுக்கு தாவீதையும் தேவனே அடையாளம் காட்டிக்கொடுத்தார். பாரத்தை மற்றவர்கள் மேல் திணித்து திணித்து ஆடுகளையே மாடுகள் போல் வேலை வாங்கும் தலைவர்கள் ஏராளம். ஆனால், ஆடுகளுக்கும் ஆளும் அதிகாரத்தைக் கொடுக்கும் தலைவர்களாக  நாம் மாறவேண்டுமே; ஆடுகளையும் மேய்ப்பனாக  பார்க்கும் ஆவிக்குரிய கண்கள் நமக்கு வேண்டுமே! இன்று, கனத்தைச் (weight) சுமத்தும் தலைவர்கள் பலருக்கு, கனத்தைக்  (responsibility) கொடுப்பதற்கு மனதில்லையே! அப்பொழுது, அவர் தம்முடைய பன்னிரண்டு சீஷர்களையும் தம்மிடத்தில் வரவழைத்து, அசுத்த ஆவிகளைத் துரத்தவும், சகல வியாதிகளையும் சகல நோய்களையும் நீக்கவும் அவர்களுக்கு அதிகாரங்கொடுத்தார் (மத்தேயு 10:1) என்ற இயேசு கிறிஸ்துவின் மாதிரியை நாமும் பின்பற்றுவோம். 

வாழும் தலைவர்களா? வீழும் தலைவர்களா? - 18

வாழும் தலைவர்களா? வீழும் தலைவர்களா? 

இன்றைய நாட்களில், தலைமைத்துவத்தில் இருக்கும் பல தலைவர்கள் விழுவது தங்களுக்கே தெரிவதில்லை; மக்களையும், மற்றவர்களையும் காப்பாற்றுவதில் முனைப்புக் காட்டும் பல தலைவர்கள், தாங்கள் வீழ்கிறோம் என தெரிந்தாலும் அதினின்று தங்களைக் காப்பாற்றிக்கொள்ளவோ அல்லது தற்காத்துக்கொள்ளவோ முயற்சிப்பதில்லை. ஆரம்ப நாட்களில் தேவன் மேல் இருந்த வைராக்கியத்தை வீழ்ச்சியாக மாற்ற சத்துரு எடுக்கும் ஆயுதங்களுக்கும், விரிக்கும் வலைகளுக்கும் பல தலைவர்களும் கூட தப்பவில்லை என்பது நமக்கு முன்பாகவும் வைக்கப்பட்டிருக்கும் சவால்தான். அவ்வாறு சத்துருவின் வலைகளில் சிக்கிக்கொண்டிருந்தாலும், இன்றும் இன்னும் சிரித்த முகத்தோடு காட்சியளித்து தங்கள் தலைமைத்துவத்திற்கு வெளிப்புற வெள்ளையடிப்பதிலேதான் பலர் கவனமாயிருக்கின்றார்களே தவிர, அகத்தினுள் காணப்படும் அழுகினவைகளை அகற்றிப்போட அவர்கள் அக்கரை காட்டுவதில்லை. கர்த்தருடைய கட்டளையைக் கைக்கொள்ளாதுபோன கீழ்ப்படியாதுபோன சவுல், சாமுவேலுக்கு வணக்கம் சொன்னதுபோல, இன்றும் பல தலைவர்கள் சவுலாக மாறி வணக்கம் சொல்லிக்கொண்டிருக்கின்றனர், வணக்கத்தை வாங்கிக்கொண்டிருக்கின்றனர். பிரியமானவர்களே! இத்தகைய தலைவர்களுக்கு நாம் எச்சரிக்கையாயிருக்கவேண்டியதுடன், அத்தகைய தலைவர்களின் குறைகளுக்குப் பின்னால் திரிவதும், அவைகளையே அலசி ஆராய்ந்துகொண்டிருப்பதில் நேரமெடுப்பதும் நம்மைத் வழிதப்பிச் சென்றுவிடப்பண்ணிவிடக்கூடாது என்பதிலும் நாம் கவனமுடனிருக்கவேண்டும். வைராக்கியமாய் தேவனுடைய பணியினைத் தொடங்கி, விட்டுக்கொடுக்காமல் வீறுகொண்டு எழுந்து செயல்பட்டு, கிறிஸ்துவுக்காய் ஆத்துமாக்களை ஆதாயம் செய்யக் கிளம்பிச் சென்ற பலரும் இதற்கு இரையாகிப்போனது பரிதாபமானதே!  

ஒரு காலத்தில் கிறிஸ்துவுக்காக வீராப்பாக வாழ்ந்தவர்களாயிருந்தபோதிலும், தாங்கள் வீழ்ந்ததைக் காட்டிக்கொள்ளாமல், அதனைக் குறித்துக் கவலைப்படாமல், கபட்டுத்தனமாய், கள்ள ஆடாய் மாறி, மந்தைக்குள்ளேயே மற்றவர்களைக் கெடுத்துக்கொண்டிருக்கும் ஆடாக தலைவனே மாறிவிட்டால் அக்கூட்டத்தின் நிலை என்ன ஆவது? என்றோ நம்மை கிறிஸ்துவுக்குள் நடத்த ஒருவர் உதவியாயிருந்தார் என்பதற்காக, அவர் எப்போதும் நம்முடைய ஆவிக்குரிய நிலையை விட உயர்ந்தவராகவே இருப்பார் என்று நாம் எண்ணிக்கொண்டே இருந்துவிடமுடியாது. நமக்கு இயேசுவை அடையாளம் காட்டிக்கொடுத்த நபர், நாம் வளரும்போது, வளராமல் பின் தங்கிவிட்டால் ஆட்டின் வளர்ச்சி மேய்ப்பனைக் காட்டிலும் உயர்ந்ததாகிவிடுமல்லவா! இவ்வகை ஆடுகள் மேய்ப்பனின் ஆவிக்குரிய தன்மையை எளிதாக அடையாளம் கண்டுகொள்ளும்; ஆனால், மேய்ப்பனைத் திருத்த இயலாது திண்டாடும். இத்தகைய ஆடுகளின் நிலை பரிதாபத்திற்குரியதே. இத்தகைய நிலையில் மந்தையிலிருந்து பிரிந்துபோகும் ஆடுகளும், தலைவனால் மந்தையிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாய் வெளியேற்றப்படும் ஆடுகளும் கவலை கொள்ளவேண்டிய அவசியமில்லை; ஏனெனில், அவைகளே வருங்கால தலைவர்கள். 

தவறான தலைமைத்துவத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து, கீழ் பணிந்து வாழுவதைக் காட்டிலும், தப்பிச் சென்றுவிடுவது சிறந்ததுதானே. வீழும் தலைவர்களிடத்தில் வாழத் தொடங்கும் குணங்களே (கனிகளே) அவர்களை காட்டிக்கொடுக்கும். எல்லாவற்றிற்கும் தலையாட்டும் பொம்மையல்ல ஆடுகள், தளைக்குப் பதிலாக மேய்ப்பன் களையினைத் தரும்போது, சத்தியம் அல்லவென்று தெரியும்போது சத்தமிடத் தெரியவேண்டும். நகைகளை அணியக்கூடாது என்பது தனிப்பட்ட நபர்களுடைய தீர்மானமாயிருக்கலாம், ஆனால், அதனையே வேத போதனையாக்குவது தவறானதல்லவா! மற்றவர்களை நகை அணியக்கூடாது என்று சொல்லுவதும், நகைகள் அணிந்தால் பரலோகம் செல்ல முடியாது என வாதிடுவதும், நகைகள் விக்கிரகம் என பேசுவதும் வேதத்திற்குப் புறம்பான ஒன்று. அத்தனை உலோகத்தையும் மொத்தமாய் படைத்தவர் நம் பரலோக தேவனே. எப்படி உபயோகிக்கவேண்டும், எதில் உபயோகிக்கவேண்டும், எவ்வளவு உபயோகிக்கவேண்டும் என நாம் அறிந்திருந்தால் அது போதுமானது. தங்கத்தை விக்கிரகம் என வாதிடும் நபர்கள் பரலோகத்திற்கு வந்தால் தங்கத் தரையிலேதான் கால் பதிக்கவேண்டியிருக்கும். தங்கம் இல்லாத இடம் நரகமே....? கவனமாயிருந்தால் நாம் கண்ணியில் சிக்கிக்கொள்ளமாட்டோம். மனிதனை அல்ல தேவனையும் அவர் தந்த ஒரேபேரான குமாரனையும், வேத வசனங்களையும் பின்பற்றவேண்டியவர்கள் நாம் பிதற்றி பேதலித்துப் போய்விடக்கூடாது. பின்மாரிக்குக் காரணமாயிருக்கவேண்டிய நாம் பின்வாங்கிப் போய்விடக்கூடாது. 

ஒரு சகோதரியுடன் நான் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். ஒரு நல்ல ஆவிக்குரிய சபையைச் சேர்ந்த சகோதரி; என்றபோதிலும், வேதத்தின் அடிப்படையில் சில காரியங்களை அவர்களால் ஏற்றுக்கொள்ள இயலவில்லை. நான் வசனத்தின் அடிப்படையில் பல ஆதாரங்களை அள்ளி வீசியபோதிலும், அந்த சகோதரியினால் அவைகளை ஒத்துக்கொள்ள இயலவில்லை. நான் வேதத்தை விட்டு வெளியே சென்று நீதி பேச விரும்பாமல், எங்களது உரையாடலை முடித்துக்கொள்ள கருதிய நேரத்தில், அந்த சகோதரியினை நோக்கி: ஏன் உங்களால் இதனை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை? என்று கேட்டேன். அதற்கு அந்த சகோதரி, தன்னுடைய போதகருடன் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு, சற்று நேரம் அவர்களுடைய போதகருடன் பேசிவிட்டு, 'எங்க பாஸ்டர் இப்படித்தான் சொல்லிக்கொடுத்தார்' என்று சொன்னார். நான் அவர்களிடம்: வேதத்தில் எழுதியிருப்பதைத்தான் போதகர் போதிக்கவேண்டும், போதகர் போதிப்பதையெல்லாம் வேதத்தில் எழுத முடியாது என்று சொல்லி உரையாடலுக்கு முற்றுப் புள்ளி வைத்தேன். தேவனைக் காட்டிலும், வேதத்தைக் காட்டிலும் போதகர்கள் பெரியவர்களலல். வசனத்தின் வாளால் அவர்களையும் வெட்டும் அதிகாரம் நமக்கு உண்டு. 

1992ம் ஆண்டு மூத்த சகோதரர் ஒருவர் ஜெபக்குழு நடத்திக்கொண்டிருந்தபோது, அந்த ஜெபக்குழுவிற்கு தற்செயலாய் சென்ற நான் சந்திக்கப்பட்டு இரட்சிப்பின் அனுபவத்தைப் பெற்றேன். பின்னர் வேலையின் நிமித்தம் வெளி ஊரில் தங்கும் சூழல் உண்டாயிற்று. பல வருடங்களுக்குப் பின்னர்  ஒருமுறை எனது சொந்த கிராமத்திற்குச் சென்றிருந்தபோது, என்னை அந்த சகோதரர் சந்தித்தார்; அப்போது அவர் என்னை நோக்கி : 'சினிமா பாடல்களில் சிறந்தது பழைய பாடல்களா அல்லது புதிய பாடல்களா' என்ற தலைப்பின் கீழ் பட்டிமன்றம் ஒன்று நடக்கிறது மாலையில் நீ வா என்று கூப்பிட்டார். நான் அதிர்ந்துபோனேன். 

நமக்குள் தரிசனத்தை விதைத்தவர்களின் உள்ளத்திலிருந்து, வசனத்திற்கு ஒத்த விதைகளை சத்துரு களவாடி அவர்களை திசை திருப்பும்போது, அதனைக் கண்டு நமது உள்ளம் வதைபடும், வேதனைப்படும், என்றபோதிலும் தொடரும் பயணத்தில் நமக்கு சொந்தமாய் தேவன் உண்டு, சோர்ந்துபோகவேண்டிய அவசியமில்லை. நான் உங்களைத் திக்கற்றவர்களாக விடேன் (யோவான் 14:18) என்ற இயேசுவின் வார்த்தைகள் நம்மைத் தேற்றட்டும். உலகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில், ஊழியங்களில் சத்துரு தலைவர்களைத் தொட்டு, அவர்களைத் தன் பக்கம் இழுத்து, எத்தனையாய் வளர்த்த ஊழியமாயினும் மொத்தமாய் எருக்களமாக்கிப்போடுகிறான். ஆரம்பத்தில் தனி ஒரு மனிதன் ஊழியத்திற்கென தன்னை அர்ப்பணிக்கும்போதும், அதனைத் தடுக்க சத்துரு போராடுகிறான்;. அப்படியே, ஊழியம் வளர்ந்தபின்னும் மொத்தமாய் ஜனங்களை தலைவர்களைக் கொண்டே தவறான வழிகளில் திசை திருப்பும் தந்திரவாதி அவன். வீழ்ந்துபோன தலைனுக்குப் பின்னால் மாண்டுபோன ஜனங்கள் ஏராளம் ஏராளம். தவறான பல உபதேசத்தினால், பரலோகத்திற்கு ஜனங்களை செல்லவிடாமல், பரலோகத்திற்குச் செல்பவர்களைப் போன்ற எல்லா காட்சிகளையும் கொடுத்து, உலக மக்கள் மத்தியில் மாற்றுப் போர்வையினைப் போர்த்தி நரகத்திற்கு இழுத்துச் சென்றுவிடும் சத்துருவின் தந்திரத்தில் நாம் சிக்கிக்கொள்ளாமல் எச்சரிக்கையாயிருப்போம். 

கப்பல்களையும் பாருங்கள், அவைகள் மகா பெரியவைகளாயிருந்தாலும், கடுங்காற்றுகளால் அடிபட்டாலும், அவைகளை நடத்துகிறவன் போகும்படி யோசிக்கும் இடம் எதுவோ அவ்விடத்திற்கு நேராக மிகவும் சிறிதான சுக்கானாலே (தலைவனாலே) திருப்பப்படும் (யாக்கோபு 3:4). மாலுமியே கப்பலை திசை திருப்பிவிட்டால். பயணிகள் மாண்டுபோவது நிச்சயம். நம்மை நடத்துகிறவர்கள் நமது ஆத்துமாக்களுக்காக உத்திரவாதம் பண்ணுகிறவர்களே (எபி 13:17); எனினும், அவர்கள் நடத்தும் விதத்தினை வேதத்தின் அடிப்படையில் ஒத்துப்பார்ப்பது தவறானதல்ல. தவறு என அறிந்த பின்னும், தலைவனுடைய தடத்தில் தொடர்ந்து செல்லக்கூடாது. அவர்கள் நம்மையும் திசை மாறச் செய்யும் முன்னர் நாம் திசை திரும்பிச் செல்வது உத்தமந்தானே!

எகிப்தை விட்டுப் பயந்து ஓடினான் மோசே; என்றபோதிலும் விடுவிக்கும் பணியிலிருந்து தேவன் அவனை விடுவிக்கவில்லை. மற்றவர்களை விடுவிக்கும் குணம் அவனிடத்திலிருந்து விடுபடவில்லை. மீதியான் தேசத்து ஆசாரியனின் குமாரத்திகள், தங்கள் தகப்பனுடைய ஆடுகளுக்குத்; தண்ணீர் காட்டும்படிக்கு தண்ணீர் தொட்டியின் அருகே வந்து, தண்ணீர் மொண்டு, தொட்டிகளை நிரப்பும்போது, மேய்ப்பர்கள் வந்து, அவர்களைத் துரத்தினார்கள்;. மோசே எழுந்திருந்து, அவர்களுக்குத் துணைநின்று, அவர்களுடைய ஆடுகளுக்குத் தண்ணீர் காட்டினான் (யாத்திராகமம் 2:16,17). எகிப்திலிருந்து வந்த மோசேயை இஸ்ரவேலன் என்று அறியாமல் அந்த குமாரத்திகள் எகிப்தியன் என்று சொன்னதுபோல, சத்தியத்தைச் சொல்வதால் நாமும் சத்துருக்களாக எண்ணப்படலாம், சகித்துக்கொள்வதுதான் சந்தோஷம். 

தன்னையே நியாயப்படுத்தும் தலைவன் -17

பிரியமானவர்களே! ஒரு தலைவனின் வீழ்ச்சி அவனுடைய பதவி பறிக்கப்படும்போதுதான் ஆரம்பமாகிறதா? அவன் சிம்மாசனத்திலிருந்து இறக்கப்படும்போதுதான் அவனுடைய தோல்வி வெளிப்படுகிறதா? இல்லை! தேவனுடைய வார்த்தை அவனைத் திருத்தும்போது, அதை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்து, தன்னுடைய தவறுகளையே நியாயப்படுத்தத் தொடங்குகிற இடத்திலேயே அவனுடைய வீழ்ச்சி ஆரம்பமாகிவிடுகிறது! மனிதர்களுக்கு முன்பாகத் தன்னுடைய மதிப்பைக் காப்பாற்றிக்கொள்ளப் போராடும் ஒரு தலைவன், தேவனுக்கு முன்பாகத் தன்னுடைய நிலையை இழந்துகொண்டிருக்கிறான் என்பதை உணராமல் போய்விடுவது எத்தனை வேதனையானது! தலைவர்களின் வீழ்ச்சிக்கான காரணங்களில், தங்களுடைய தவறுகளை ஒப்புக்கொள்ளாமல் அவற்றை தொடர்ந்து நியாயப்படுத்திக்கொண்டேயிருக்கும் மனப்பான்மை மிகவும் ஆபத்தான ஒன்று.

தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டு, இஸ்ரவேலின் முதல் ராஜாவாக உயர்த்தப்பட்ட சவுலின் வாழ்க்கை இதற்குச் சாட்சியாக நம்முன் நிற்கின்றதே! ராஜாவாக உயர்த்தப்பட்ட அவன், தேவனுடைய கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியத் தவறியபோது, தன்னுடைய தவறை உணர்த்திய சாமுவேலின் வார்த்தைகளைத் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்வதற்குப் பதிலாக, தன்னுடைய செயல்களையே நியாயப்படுத்த முயன்றான். இறுதியில், 'கர்த்தருடைய சத்தத்துக்குக் கீழ்ப்படிகிறதைப் பார்க்கிலும், சர்வாங்க தகனங்களும் பலிகளும் கர்த்தருக்குப் பிரியமாயிருக்குமோ? பலியைப் பார்க்கிலும் கீழ்ப்படிதலும், ஆட்டுக்கடாக்களின் நிணத்தைப்பார்க்கிலும் செவி கொடுத்தலும் உத்தமம்' (1 சாமுவேல் 15:22) என்ற தேவவார்த்தைக்கு முன்பாக அவனுடைய தலைமைத்துவத்தின் தவறு சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றதே!

பிரியமானவர்களே! ஒரு தலைவரை உயர்த்துவது அவருடைய பதவியாக இருக்கலாம்; ஆனால், அவரை நிலைநிறுத்துவது தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிகிற இருதயமே! தேவன் திருத்தும்போது தன்னைத் தாழ்த்திக்கொள்ளாமல், தன்னுடைய தவறுகளை மறைக்கவும் மக்கள் முன் அதனை நியாயப்படுத்தவும் முற்படும் மனப்பான்மை, தலைவர்களின் வீழ்ச்சிக்கான மிக ஆபத்தான காரணங்களில் ஒன்றல்லவா! 

தலைமைப் பொறுப்பு என்பது உயர்ந்த இருக்கையில் அமர்ந்திருப்பதற்காகக் கொடுக்கப்படுகிறதல்ல; மாறாக, தேவனுடைய சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதற்காகவே கொடுக்கப்படுவது. அப்படியிருக்க, தலைவர்கள் தங்களுடைய விருப்பத்தையே தேவனுடைய சித்தமாக எண்ணிக்கொள்ளத் தொடங்கினால், அவர்களுடைய அஸ்திபாரம் அங்கேயே ஆட்டங்காணத் தொடங்கிவிடுமல்லவா! அமலேக்கியரையும் அவர்களுக்குள்ள எல்லாவற்றையும் அழிக்கும்படி சவுலுக்குத் தேவன் கட்டளையிட்டிருந்தார் (1 சாமுவேல் 15:3). ஆனால், அவனோ, ஆகாகையும், தன்னுடைய கண்களுக்கு நல்லவைகளாகக் காணப்பட்ட ஆடுமாடுகளையும் உயிரோடே வைத்துக்கொண்டான் (1 சாமுவேல் 15:8,9). தேவனுடைய கட்டளையில் தனக்குப் பிடித்தவற்றை மட்டும் நிறைவேற்றிவிட்டு, தனக்குப் பிடிக்காதவற்றைத் தவிர்த்துவிடுகிற தலைமை, கீழ்ப்படிதலுள்ள தலைமை என்று சொல்லப்படுமா? தன்னுடைய கண்களுக்கு விருப்பமானவைகளானாலும், தேவனுடைய கட்டளைகளுக்கு முன்னால் அவைகளைக் கருக்கிப்போடுபவனே தேவன் விரும்பும் தலைவன்.

மேலும், சாமுவேல் சவுலைச் சந்தித்தபோது, தன்னுடைய தவற்றை உடனடியாக சவுல் ஒப்புக்கொள்ளாமல், 'ஜனங்கள் ஆடுமாடுகளில் நலமானவைகளை உம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தருக்குப் பலியிடும்படிக்குத் தப்பவைத்தார்கள்' என்று தன்னுடைய தவற்றை ஜனங்கள் மீது மடைமாற்றிவிட்டு (1 சாமுவேல் 15:15), தான் கர்த்தருடைய வார்த்தையைக் கைக்கொண்டதாகக் கூறுகின்றான் (1 சாமுவேல் 15:20). தான் செய்தது தவறு என்பதை உணர்த்துவதற்காக தேவனுடைய வார்த்தை அவனுக்கு முன்பாக வைக்கப்பட்டபோதிலும், தன்னுடைய செயல்களை நியாயப்படுத்துவதிலேயே அவன் முனைப்பாக இருந்தான். பிரியமானவர்களே! தவறு செய்வது ஒரு தலைவனின் வீழ்ச்சிக்கான தொடக்கமாக ஒருவேளை காணப்படலாம்; ஆனால், அந்தத் தவறை ஒப்புக்கொள்ளாமல் தொடர்ந்து நியாயப்படுத்திக்கொண்டேயிருப்பது, தலைவனின் வீழ்ச்சியை இன்னும் ஆழமாக்கிவிடுகிறதல்லவா!

'நான் பாவஞ்செய்தேன்' என்று சவுல் ஒப்புக்கொண்டாலும் (1 சாமுவேல் 15:24), அவனுடைய வார்த்தைகளிலோ அவனுடைய செயல்பாட்டில் ஜனங்களுக்கு முன்பாகத் தன்னை மதிப்புக்குரியவனாகக் காட்டிக்கொள்ளும் விருப்பம் வெளிப்படுகின்றது. 'இப்போது என் ஜனத்தின் மூப்பருக்கு முன்பாகவும், இஸ்ரவேலுக்கு முன்பாகவும் நீர் என்னைக் கனம்பண்ணி, நான் உம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தரைப் பணிந்து கொள்ளும்படிக்கு, என்னோடேகூடத் திரும்பி வாரும்' என்றே சாமுவேலிடம் கேட்கின்றான் (1 சாமுவேல் 15:30). சாமுவேலின் இந்த வார்த்தைகள், தேவனுடைய பார்வையில் தன்னைச் சரிப்படுத்திக்கொள்வதைவிட, மனிதர்களுடைய பார்வையில் தன்னுடைய மதிப்பைக் காப்பாற்றிக்கொள்வதற்கே அவன் அதிக அக்கறை காட்டினானோ என்று எண்ணத்தோன்றுகின்றதல்லவா!

இன்றைய நாட்களில், சபைகளிலும் ஊழியங்களிலும் தலைமைப் பொறுப்புகளிலும் இருப்பவர்கள் இதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம் எத்தனை முக்கியமானது! ஒரு தலைவர் தவறான முடிவினை எடுத்திருக்கலாம்;, ஒருவேளை ஒருவரிடம் அநியாயமாக நடந்திருக்கலாம்; அல்லது தேவனுடைய வார்த்தைக்கு முரணான செயல்பாட்டில் ஈடுபட்டிருக்கலாம். என்றபோதிலும், தன்னுடைய தவறை மறைப்பதற்காக மற்றவர்களைக் குற்றப்படுத்துவதும், தன்னுடைய செயலுக்குப் பல்வேறு காரணங்களைக் கூறுவதும், தன்னை எதிர்ப்பவர்களைத் தவறானவர்களாகச் சித்தரிப்பதும் தலைமைத்துவத்தின் பலவீனத்தைத்தானே வெளிப்படுத்துகின்றது! தவறை ஒப்புக்கொண்டால் தன்னுடைய மதிப்பு குறைந்துவிடும் என்று எண்ணுகிற தலைவர்கள், உண்மையில் தங்களுடைய ஆவிக்குரிய வளர்ச்சிக்கான கதவையே அடைத்துக்கொள்கிறார்கள்.

இதற்கு, ராஜாவாகிய தாவீதும் ஓர் உதாரணமாகத் திகழ்கின்றானே! நாத்தான் தீர்க்கதரிசி அவனுடைய பாவத்தைச் சுட்டிக்காட்டியபோது, தன்னுடைய தவறை மறைக்கவோ, தீர்க்கதரிசியைக் குற்றப்படுத்தவோ முயலாமல், 'நான் கர்த்தருக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ்செய்தேன்' என்று ஒப்புக்கொண்டான் (2 சாமுவேல் 12:13). 'தேவனுக்கேற்கும் பலிகள் நொறுங்குண்ட ஆவிதான்; தேவனே, நொறுங்குண்டதும் நருங்குண்டதுமான இருதயத்தை நீர் புறக்கணியீர் (சங்கீதம் 51:17) என்ற வார்த்தைகள், தன்னைத் தாழ்த்திக்கொண்டு தேவனிடம் திரும்புகிறவர்களின் இருதயத்தையே நமக்கு நினைவுபடுத்துகின்றன.

பிரியமானவர்களே! தலைவர்களின் உண்மையான மதிப்பு அவர்களுக்குக்  கீழ்  எத்தனை பேர் இருக்கிறார்கள் என்பதில் வெளிப்படுவதில்லை; மாறாக, தேவனுடைய வார்த்தைக்கு எவ்வளவு தாழ்மையுடன் அவர்கள் கீழ்ப்படிகிறார்கள் என்பதிலேயே வெளிப்படுகிறது. மனிதர்களது பாராட்டைப் பெறுவதற்காகத் தவறை மறைப்பதைவிட, தேவனுக்குப் பிரியமானவர்களாக இருப்பதற்காகத் தவறை ஒப்புக்கொண்டு திருந்துவது மேலானதல்லவா! 'தன் பாவங்களை மறைக்கிறவன் வாழ்வடையமாட்டான்; அவைகளை அறிக்கைசெய்து விட்டுவிடுகிறவனோ இரக்கம் பெறுவான்' (நீதி. 28:13) என்ற தேவவார்த்தை தலைவர்கள் பிரசங்கிக்கவேண்டியது மாத்திரமல்லாமல்ல, தங்களுக்கும் பிரசங்கமாக்கிக்கொள்ளவேண்டிய ஒன்று.

பதவியைப் பாதுகாப்பதற்காக உண்மையைப் பலியாக்கிவிடவேண்டாம்; பெயரையும் புகழையும் காப்பாற்றுவதற்காக தேவனுடைய வார்த்தையைப் புறக்கணித்துவிடவும் வேண்டாம். தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகிறவர்கள் அனைவரும் தலைவர்களின் எதிரிகள் அல்ல; தடம் மாறும் தலைவர்களின் பாதைகளில் ஒலிக்க தேவனால் அனுமதிக்கப்படும் எச்சரிக்கை மணிகளே! நம்முடைய தலைமைத்துவம் மனிதர்களுடைய பாராட்டில் அல்ல; தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிவதில் நிலைத்திருக்கட்டும். 

தேவனையே நம்பும் தலைவன் - 16

தேவனையே நம்பும் தலைவன்

'நீ பட்டயத்தோடும், ஈட்டியோடும், கேடகத்தோடும் என்னிடத்தில் வருகிறாய்; நானோ நீ நிந்தித்த இஸ்ரவேலுடைய இராணுவங்களின் தேவனாகிய சேனைகளுடைய கர்த்தரின் நாமத்திலே உன்னிடத்தில் வருகிறேன்.' 1 சாமுவேல் 17:45

தலைமைத்துவம் என்பது, நம் உடன் இருக்கும் மனிதர்கள் மீதோ, அல்லது சகோதரர்கள் மீதோ அல்லது உடன் பணிசெய்வோர் மீதோ அதிகாரம் செலுத்துவது அல்ல; மாறாக, தேவன் நம் ஒவ்வொருவரின் தோள்களின் மீது வைத்துள்ள பொறுப்பை சுமையாக அல்ல சுகமானதாக உணர்ந்தவர்களாக அதனை ஏற்றுக்கொள்வதும், தேவன் ஒருவரை மாத்திரமே முழுவதும் நம்பிச் சார்ந்தவர்களாக வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு படிகளிலும், பாதைகளிலும் மற்றும் பணிகளிலும் முன்னேறிச் செல்வதுமாகும். தலைமைத்துவத்தை அடைந்ததும், தேவனை விட்டுத் தூரமாகச் சென்றுவிடும் தலைவர்கள் பலர், 'தலைவர்கள்' என்று பிறரால் போற்றப்பட்டாலும், தேவனற்றவர்களாக, அதாவது தேவ தயவோ உதவியோ துணையோ இல்லாதவர்களாக தனித்தே விடப்பட்டுவிடுகின்றனர் என்பது பரிதாபத்திற்குரிய செய்தியே! 'என்னை அனுப்பினவர் என்னுடனே கூட இருக்கிறார், பிதாவுக்குப் பிரியமானவைகளை நான் எப்பொழுதும் செய்கிறபடியால் அவர் என்னைத் தனியேயிருக்கவிடவில்லை' (யோவான் 8:29) என்பதுதானே இயேசு கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகள். இத்தகையை வார்த்தைகளை எப்போதும் சொல்ல இயலாதவர்களாகவோ அல்லது அத்தகையை உறவினை இழந்தவர்களாகவோ தலைவர்கள் ஒருபோதும் காணப்பட்டுவிடக்கூடாது என்பதில் கவனம் தேவை. மனுஷன் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயப்படுத்திக்கொண்டாலும், தன் ஜீவனை நஷ்டப்படுத்தினால் அவனுக்கு லாபம் என்ன? மனுஷன் தன் ஜீவனுக்கு ஈடாக என்னத்தைக் கொடுப்பான்? (மத்தேயு 16:26). உலகம் முழுவதாலும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தலைவர்களாக நாம் இருந்தாலும், விண்ணவரோடுள்ள உறவு விடுபட்டுப்போகுமாயின் வெளிச்சமில்லாத இருளிலேயே தலைவர்களாயினும் வாழ்க்கையைக் கழிக்க நேரிடும்; இத்தகைய நிலைக்கு கர்த்தர் நம்மை விலக்கிக் காப்பாராக! 

தேவனை விட்டுப் பிரியாத தலைவன், தேவனோடுள்ள உறவிற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் தலைவன், தன் வாழ்க்கையின் அனைத்துச் சூழ்நிலைகளிலும், அது இன்பமானாலும் துன்பமானாலும் தேவனையே முன்நிறுத்தக் கற்றுக்கொண்டவன் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அனனியாவும் சப்பீராளும் தங்கள் காணியாட்சியை விற்று ஒரு பங்கை வஞ்சித்து வைத்து, பேதுருவினிடத்தில்தான் பொய் சொன்னார்கள்; ஆனால், பேதுருவோ, 'நீ மனுஷரிடத்தில் அல்ல, தேவனிடத்தில் பொய்சொன்னாய்' (அப்போஸ்தலர் 5:4) என்று சொல்லுகின்றாரே! இது எப்படி? தன்னை அல்ல, தேவனை பேதுரு தன் வாழ்க்கையில் முன்நிறுத்துவதாலேயே! தன்னிடத்தில் பொய் சொல்லிவிட்டார்கள் என்று பேதுரு வருத்தப்படவும் இல்லை, கோபப்படவும் இல்லை; மாறாக, தன்னோடு கூட இருக்கும் தேவனைத் துக்கப்படுத்திவிட்டார்கள் என்பதே பேதுருவின் பார்வை; இப்படிப்பட்ட தலைவர்களிடத்தில் உரசினால்கூட உயிருக்கு ஆபத்துதான்! கிறிஸ்துவுடனேகூடச் சிலுவையிலறையப்பட்டேன்; ஆயினும், பிழைத்திருக்கிறேன்; இனி நான் அல்ல, கிறிஸ்துவே எனக்குள் பிழைத்திருக்கிறார்; நான் இப்பொழுது மாம்சத்தில் பிழைத்திருக்கிறதோ, என்னில் அன்புகூர்ந்து எனக்காகத் தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்த தேவனுடைய குமாரனைப்பற்றும் விசவாசத்தினாலே பிழைத்திருக்கிறேன் (கலா. 2:20) என்று பவுல் எழுதுவதும், பார்வோனுக்கு முன் நின்ற யோசேப்பு, 'நான் அல்ல, தேவனே பார்வோனுக்கு மங்களமான உத்தரவு அருளிச்செய்வார்' (ஆதி 41:16) என்று சொல்லுவதும் இதைத்தானே வெளிப்படுத்துகின்றன. பவுலும் பர்னபாவும் லீஸ்திராவிலே தன் தாயின் வயிற்றிலிருந்து பிறந்தது முதல் சப்பாணியாயிருந்து, ஒருபோதும் நடவாமல், கால்கள் வழங்காதவனாய் உட்கார்ந்திருந்த மனிதனை நடக்கச் செய்ததை ஜனங்கள் கண்டு, யூப்பித்தருடைய கோவில் பூஜாசாரி எருதுகளையும் பூமாலைகளையும் வாசலண்டையிலே கொண்டு வந்து, ஜனங்களோடேகூட அவர்களுக்குப் பலியிட மனதாயிருந்தபோது, மனுஷரே, ஏன் இப்படிச் செய்கிறீர்கள்? நாங்களும் உங்களைப்போலப்பாடுள்ள மனுஷர்தானே; நீங்கள் இந்த வீணான தேவர்களைவிட்டு, வானத்தையும் பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் அவைகளிலுள்ள யாவற்றையும் உண்டாக்கின ஜீவனுள்ள தேவனிடத்திற்குத் திரும்பவேண்டுமென்று உங்களுக்குப் பிரசங்கிக்கிறோம் (அப் 14:13-15) என்று தேவனையல்லவோ முன்நிறுத்தினார்கள். பிரியமானவர்களே! இப்படிப்பட்ட வளர்ச்சியடைந்த ஆவிக்குரிய வாழ்க்கைக்குள் நுழைய ஆண்டவர் நமக்கு அருள்புரிவாராக! 

வேதாகமத்தில் தலைமைத்துவத்திற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக விளங்கிய பல தேவமனிதர்களுள், தாவீதும் ஒருவன். தாவீது அரண்மனையில் வளர்ந்தவன் அல்ல;  மாறாக, ஆடுகளை மேய்த்த சாதாரணதோர் மேய்ப்பன். என்றபோதிலும், தேவன் தாவீதை ஒரு சிறந்த தலைவனாக உருவாக்கினார், தன் ஜனத்தை ஆளத் தகுதியான அரசனாகவும் அவனைத் தெரிந்துகொண்டார். வீழ்ந்துபோன சவுலின் சிங்காசனத்தில் அரசனாக ஒருவனை வீற்றிருக்கச் செய்ய, 'தன்னுடைய இருதயத்திற்கு ஏற்ற ஒரு மனுஷனைத் தேடினார்' தேவன் (1 சாமு. 13:14) என்பதே வேதம் நமக்குத் தரும் தகவல்; இதற்குத் தகுதியாயிருந்து சிங்காசனத்தில் அமர்ந்தவன்தான் தாவீது. 'தன்னோடு தேவன் இருக்கிறார்' என்ற தைரியமே தாவீதை வீரனும் தைரியமுள்ளவனுமாக மாற்றியது. உம்முடைய அடியான் என் தகப்பனுடைய ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருக்கிறபோது, ஒருவிசை ஒரு சிங்கமும், ஒருவிசை ஒரு கரடியும் வந்து, மந்தையிலிருக்கிற ஒரு ஆட்டைப் பிடித்துக்கொண்டது. நான் அதைத் தொடர்ந்துபோய், அதை அடித்து, அதை அதின் வாய்க்குத் தப்புவித்தேன்; அது என்மேல் பாய்ந்தபோது, நான் அதின் தாடியைப் பிடித்து,அதை அடித்துக் கொன்றுபோட்டேன் (1சாமு. 17:34,35) என்ற தாவீதின் கூற்று, 'தேவன் அவனோடிருந்ததை உணர்ந்து அவன் செய்துமுடித்தவைகளின் வெற்றியையே வெளிப்படுத்துகின்றது'. 

கோலியாத்தை அவன் பார்த்தபோதும், கோலியாத்தையும் தன்னையும் தாவீது ஒப்பிட்டுப் பார்க்கவில்லை. கோலியாத்தின் உருவத்தையோ, கவசங்களையோ, அவன் அணிந்திருந்த யுத்த ஆடைகளையோ, வைத்திருந்த ஆயுதங்களையோ கண்டு தாவீது அஞ்சவில்லை; காரணம், 'தாவீது தன்னையும் கோலியாத்தையும் போர்க்களத்தில் பார்க்கவில்லை'; மாறாக, 'கோலியாத்தையும் தேவனையுமே போர்க்களத்தில் பார்த்தான்'. தன்னை நிந்தித்ததாக தாவீது எண்ணவில்லை; மாறாக, 'நானோ நீ நிந்தித்த இஸ்ரவேலுடைய இராணுவங்களின் தேவனாகிய சேனைகளுடைய கர்த்தரின் நாமத்தினாலே உன்னிடத்தில் வருகிறேன்' (1சாமு 17:45) என்றே சொல்லுகின்றான். 

அந்த தேசம் தன் குடிகளைப் பட்சிக்கிற தேசம்; நாங்கள் அதிலே கண்ட ஜனங்கள் எல்லாரும் மிகவும் பெரிய ஆட்கள். அங்கே இராட்சதப் பிறவியான ஏனாக்கின் குமாரராகிய இராட்சதரையும் கண்டோம்; நாங்கள் எங்கள் பார்வைக்கு வெட்டுக்கிளிகளைப்போல் இருந்தோம், அவர்கள் பார்வைக்கும் அப்படியே இருந்தோம் என்று சொல்லி, இப்படி இஸ்ரவேல் புத்திரருக்குள்ளே தாங்கள் சுற்றிப் பார்த்துவந்த தேசத்தைக்குறித்து துர்ச்செய்தி பரம்பச்செய்தபோது (எண்; 13:32,33), நாம் உடனே போய் அதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வோம்; நாம் அதை எளிதாய் ஜெயித்துக் கொள்ளலாம் (எண்; 13:30) என்கிறான் காலேப்; இந்த தைரியம் எப்படி வந்தது? மற்றவர்கள் கானான் தேசத்து ஜனங்களையும் தங்களையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தார்கள்; ஆனால், காலேப், தேவனையும் கானான் தேசத்து ஜனங்களையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து வெற்றியைக் கணக்கிட்டான். கிறிஸ்துவில் பிரியமானோரே! தேவன் இந்நாட்களில் தேடுவது, திறமையானவர்களை அல்ல; தம்மை முழுவதுமாக நம்புபவர்களையே! அவர்களயே தன்னுடைய இராஜ்யத்திற்கும் இவ்வுலக மாந்தர்களுக்கும் பயனுள்ளவர்களாக மாற்றுகிறார். 

பிரியமானவர்களே! நம்முடைய வாழ்க்கையில் தேவனையே நம்பும் தலைவர்களாகவும், இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் அவரையே முன்நிறுத்தி வெற்றியினைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும் தலைவர்களாகவும் வாழ தேவன் நமக்கு கிருபை செய்வாராக! 

சிந்திப்போம்: 

என் தலைமை மனித ஞானத்தின் மேல் இருக்கிறதா, தேவன் மேல் இருக்கிறதா?

சவால்களைப் பார்த்து பயப்படுகிறேனா, அல்லது தேவனை நம்பி முன்னேறுகிறேனா?

என் வாழ்க்கை தேவனுக்கே மகிமை சேர்க்கிறதா?

'கர்த்தாவே, தாவீதைப் போல உம்மை முழுமையாக நம்புகிற தலைவராக என்னை உருவாக்கும். பயத்தை வேரருத்து, விசுவாசத்தில் வளர்ச்சியடைந்து, சுயமகிமையைத் தூக்கி எறிந்து, உம்மையே ஒவ்வொரு நாளும் வாஞ்சிக்க கிருபை தாரும். நான் அல்ல நீரே என்று சொல்லும் பாத்திரமாக என்னை மாற்றும்' ஆமேன்! 

இளந்தலைமுறையினரை உருவாக்குவதில் இன்றைய சபையின் பங்கு - 15

  கிறிஸ்துவுக்குள் அன்பான ஜெபப் பங்காளரே,  

நமக்கு முன்பாகப் புறப்பட்டு, 'முசுக்கட்டைச் செடிகளின் நுனிகளிலே செல்லுகிற இரைச்சலினால் நம்மை எழுப்புகிறவரும்" (2 சாமு. 5:24), 'நீ எங்கே இருக்கிறாய்?" (ஆதி. 3:9) என்றும், 'இங்கே உனக்கு என்ன காரியம்?" என்றும் (1 இராஜா. 19:9), 'நீ எரிச்சலாயிருக்கிறது நல்லதோ?" என்றும் நமது இருப்பிடங்களை உணரச் செய்கிறவரும், நமது நடைகளை அவரது வழிகளில் ஸ்திரப்படுத்துகிறவரும் (சங். 17:5), நமது ஆத்துமாவை மரணத்துக்கும், நமது கால்களை இடறுதலுக்கும் தப்புவிக்கிறவருமாகிய (சங். 56:13) ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் அன்பின் வாழ்த்துகள்! 'சகல துரைத்தனங்களுக்கும் அதிகாரத்துக்கும் தலைவராயிருக்கிற" அவருக்குள் நம்மை பரிபூரணமுள்ளவர்களாகப் பாதுகாத்துவருகின்ற தேவனுக்கே (கொலோ. 2:10) எல்லா துதியும் கனமும் மகிமையும் உண்டாவதாக!

பிரியமானவர்களே! கிருபையினாலே ஆயுசுநாட்களை அவர் நமக்குக் கூட்டிக்கொடுத்தாலும், காரணங்களுடனேயே அவைகள் நமக்கு நீட்டித்தரப்படுகின்றன என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ளவேண்டியது அவசியம். ஒவ்வொரு நாளின் தொடக்கத்தின்போதும், நம்முடைய வாழ்க்கைக்காக நாம் என்ன என்ன காரியங்களைச் செய்யவேண்டும்? என்ற எண்ணங்களால் மாத்திரமே நம்முடைய சிந்தையை முழுவதும் நிறைத்துவிட முற்படாமல், 'முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள், அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக்கூடக் கொடுக்கப்படும்" (மத். 6:33) என்ற வார்த்தைக்கு இணங்கி வாழ்க்கையைத் தொடங்குவோமென்றால், அந்த நாளின் ஆசீர்வாதங்கள் அனைத்தும் நமக்குக் கூடக் கொடுக்கப்படும் என்பது திண்ணம். இத்தகைய காரணங்களைப் புரிந்துகொண்டவர்களாக, தேவனுடைய இராஜ்யத்திற்கடுத்தவைகளால் நமது சிந்தைகளை நிரப்பி, நம்முடைய தேவைகளும் சந்திக்கப்பட தேவன் உதவிசெய்வாராக! 

தேவ இராஜ்யத்தின் தேவை அதிகரித்துவரும் இந்நாட்களில், நமக்கு நியமிக்கப்பட்டவைகளை நிறைவேற்ற பொறுமையோடு நாம் ஓடிக்கொண்டிருந்தாலும், தேவ இராஜ்யத்தின் சேவைக்காக எழும்பும் இளந்தலைமுறையினை உருவாக்கும் பொறுப்பும் நமக்கு உண்டு என்பது மறுப்பதற்கில்லை. எசேக்கியா வியாதிப்பட்டு மரணத்துக்கு ஏதுவாயிருந்தபோது, 'நீர் பிழைக்கமாட்டீர், மரித்துப்போவீர்" என்று ஏசாயாவின் மூலமாக கர்த்தர் சொன்ன வார்த்தைகளைக் கேட்டதும், தன் முகத்தைச் சுவர்ப்புறமாகத் திருப்பிக்கொண்டு, கர்த்தரை நோக்கி: ஆ கர்த்தாவே, நான் உமக்கு முன்பாக உண்மையும் மன உத்தமமுமாய் நடந்து, உமது பார்வைக்கு நலமானதைச் செய்தேன் என்பதை நினைத்தருளும் என்று விண்ணப்பம்பண்ணினான். எசேக்கியா மிகவும் அழுதான்; பதிலாகப் பதினைந்து வருடங்களையும் கூடப் பெற்றுக்கொண்டான் (2 இராஜா. 20:1-3,6). ஆனால், அவன் செய்துவிட்ட தவறினிமித்தம், 'இதோ நாட்கள் வரும்; அப்பொழுது உமது வீட்டில் உள்ளதிலும், உமது பிதாக்கள் இந்நாள்வரைக்கும் சேர்த்ததிலும் ஒன்றும் மீதியாக வைக்கப்படாமல் எல்லாம் பாபிலோனுக்குக் கொண்டுபோகப்படும். நீர் பெறப்போகிற உமது சந்தானமாகிய உமது குமாரர்களிலும் சிலர் பாபிலோன் ராஜாவின் அரமனையிலே அரமனை வேலைக்காரராயிருப்பார்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்" (2 இராஜா. 20:17,18) என்று சொல்லப்பட்டபோதோ, அச்செய்தி அவனை உடைக்கவில்லையே! அவனுடைய கண்களில் அது கண்ணீரை உண்டாக்கவில்லையே!! மாறாக, 'நீர் சொன்ன கர்த்தருடைய வார்த்தை நல்லதுதான"; என்று சொல்லி, என் நாட்களிலாவது சமாதானமும் உண்மையும் இருக்குமே" (2இராஜா. 20:19) என்று எசேக்கியா கூறும் வார்த்தைகள், எத்தனை பரிதாபகரமானவை! 

இன்றைய நாட்களிலும், தன்னுடைய வாழ்க்கையை மாத்திரமே கருத்தில் கொண்டு, வருங்காலத்தினரைக் குறித்து கனவிலும் கரிசனையின்றி வாழும் மனிதர்கள் அநேகர். 'உமது அடியேனை இப்பொழுது சமாதானத்தோடே போகவிடுகிறீர்" (லூக். 2:29) என்ற சந்தோஷமானதோர் முடிவினை, நம்முடைய உதடுகளினால் உச்சரிக்கும் பாக்கியத்தினை கர்த்தர் நமக்குத் தந்திருந்தாலும், வருங்காலத்தினருக்கு வருத்தங்களை வைத்துவிட்டுச் சென்றுவிடக்கூடாது என்பதிலும், வருங்காலத்தினரை தங்களைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவர்களாக வடிவமைத்து விட்டுச் செல்லும் சிற்பிகளாக நாம் காணப்படவேண்டும் என்பதிலும் நம்முடைய பங்கு அதிகமல்லவா! 

  இன்றைய நாட்களில், கிறிஸ்தவ சமுதாயத்தில், இளம் தலைமுறையினரை உருவாக்கும் பொறுப்பு இரண்டு இடங்களில் விடப்பட்டிருக்கின்றது; ஒன்று வீடு; மற்றொன்று சபை. இவ்விரண்டும் பிரதானமானவைகள். இடையிடையே வந்துசெல்லும் கூட்டங்கள், முகாம்கள் போன்றவைகளில் இளைய தலைமுறையினர் சற்று தங்கி தாபரித்தாலும், தாகம் தீர்த்துக்கொண்டாலும், தங்கள் வாழ்க்கைக்கேற்ற காரியங்களைக் கற்றுக்கொண்டாலும், ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் அனலேற்றிக்கொண்டாலும், தொடர்ந்து அவர்கள் இருக்கையில் அமர்ந்து பயணம் செய்யவிருக்கும் வாகனங்கள் வீடும் சபையுமே என்பதை நாம் மறந்துவிடவோ, மறுத்துவிடவோ முடியாது. எத்தனை தூரத்தில் அவர்கள் வாழ்ந்தாலும், இவ்விரு முனைகளோடு கூடிய தொடர்பு, அவர்களது வாழ்க்கையில் துரு ஏறாமல் பாதுகாத்துக்கொள்ள பெலம்பொருந்தியது. என்றபோதிலும், இவ்விரு துருவத்தினைத் தொடாமலும் மற்றும் தொடப்படாமலும், 'தன் இக்ஷ்டத்திற்கு விடப்பட்ட பிள்ளையோ தன் தாய்க்கு வெட்கத்தை உண்டுபண்ணுகிறான்" (நீதி. 29:15) என்பதே சாலொமோனின் வார்த்தைகள். இன்றைய நாட்களில், வீட்டிற்கும் சபைக்கும் வெட்கத்தைக் கொண்டும் வரும் தலைமுறையினர், வீட்டாலும், சபையாலும் 'தன் இக்ஷ்டத்துக்கு விடப்பட்டவர்களே!" 

'ஏலியின் குமாரர் (ஆசாரியர்கள்) பேலியாளின் மக்களாயிருந்தார்கள்; அவர்கள் கர்த்தரை அறியவில்லை" (1 சாமு. 1:12); இவர்கள் ஆசாரியனுடைய குமாரர்கள் என்பது ஆச்சரியம்! ஆலயத்தில் அவர்கள் பணிவிடையும் செய்துகொண்டிருந்தார்கள் என்பது அடுத்த ஆச்சரியம்!! இப்படிப்பட்ட இடத்தில் விடப்பட்டதாலேயே 'சாமுவேலும் இன்னும் கர்த்தரை அறியாதிருந்தான்" (1 சாமு. 3:7); தேவனுடைய ஆலயத்தை நம்பி விடப்பட்ட பிள்ளையிடம், ஆசாரியனாகிய ஏலிகூட கர்த்தரைப் பற்றி கற்றுக்கொடுக்கவில்லையோ! ஏலியின் குமாரர்கள் ஆலயத்தில் செய்யும் அட்டகாசங்களைத்தான் ஒருவேளை அவன் பார்த்துக்கொண்டிருந்திருப்பானோ! ஆலயத்திலிருந்த ஆசாரியர்கள் அவமாய்ப் போனதினால்தான், தேவனே சாமுவேலோடு நேரடியாகப் பேசும் நிலை உண்டாயிற்றோ! பிரியமானவர்களே! நம்மிடத்தில் அன்புகூர்ந்து, தமது இரத்தத்தினாலே நம்முடைய பாவங்களறநம்மைக் கழுவி, தம்முடைய பிதாவாகிய தேவனுக்குமுன்பாக நம்மை ராஜாக்களும் ஆசாரியர்களுமாக அவர் மாற்றியிருக்க (வெளி. 1:6), சாமுவேல் போன்ற இளந்தலைமுறையினருக்கு முன்பாக மாதியாக வாழ்ந்து, ஆண்டவரைக் காண்பிக்கும் பொறுப்பு நமக்கு அதிகம் உண்டல்லவா! 

கர்த்தருக்கென்று ஜனங்கள் கொண்டுவரும் பலியை தங்கள் கரங்களிலிருக்கும் ஆயுதங்களால் குத்தி பலவந்தமாய் எடுத்துக்கொள்வதையும் (1 சாமு. 2:13,14), ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வாசலில் கூட்டங்கூடுகிற ஸ்திரீகளோடே ஆசாரியர்களான ஏலியின் குமாரர் சயனிப்பதையும் (1 சாமு. 2:22) வருஷந்தோறும் சீலோவிற்கு கர்த்தரைத் தொழுதுகொள்ளும்படியாக வந்துசென்ற எல்க்கானாவும் அன்னாளும் அறியாமலிருந்திருப்பார்களோ! என்றபோதிலும், ஆசாரியர்களின் அக்கிரமங்களைப் பார்த்து அல்ல, ஆண்டவரை மாத்திரமே பார்த்தவர்களாக, குழந்தையாயிருந்த தங்களுடைய பிள்ளையை அவர்கள் ஆலயத்தில் கொண்டுவந்து விட்டது, தேவனுடைய ஆலயத்தின் மேல் அவர்களுக்கு இருந்த நம்பிக்கையின் உச்சத்தை எத்தனையாய் வெளிப்படுத்துகின்றது.  ஆசாரியர்கள் எப்படிப்பட்டவர்களாகக் காணப்பட்டபோதிலும், 'சாமுவேல் என்னும் பிள்ளையாண்டான் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் வளர்ந்தான்" (1 சாமு. 2:21) என்றுதானே வேதம் வர்ணிக்கின்றது. ஒருபுறம், தேவாலயத்தினைக் குறித்த ஜனங்களின் நம்பிக்கை இத்தகையதாயிருக்க, மறுபுறமோ, ஆசாரியர்களான ஏலியும் குமாரர்களும் தேவாலயத்திற்கு வந்துசெல்லும் ஜனங்கள் மீது பொறுப்பற்றவர்களாகக் காணப்படுவது எத்தனை வேதனையானது? 'நீ என்னைப் பார்க்கிலும் உன் குமாரரை மதிப்பானேன்" (1 சாமு. 2:29) என்ற தேவனது வார்த்தைகள், தேவனை மாத்திரமல்ல, ஆலயத்திற்கு வந்துசெல்லும் மற்றவர்களைக் குறித்தும் ஏலி கரிசனையற்றிருந்ததற்கான காரணத்தைத் தெரியப்படுத்துகின்றதே! போரில் வீழ்ந்ததும், பிடரி முறிந்ததும்தானே அவர்களது முடிவாயிருந்தது. இவைகள் நம்மை எச்சரிக்கத்தானே எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. 

இன்றைய நாட்களில், தன்னிடத்தில் வந்துசெல்லும் ஜனங்களின் உதவிகளையும் மற்றும் ஒத்தாசைகளையும் பெற்றுக்கொள்ள மாத்திரமல்ல, அவர்களுக்கு தான் செய்யவேண்டிய பொறுப்பினையும் கூடவே சபை உணர்ந்துகொள்ளுமென்றால், சபையின் சரித்திரம் வெற்றியாகத் தொடரும்.  சாமுவேலைப் போன்ற எத்தனையோ இளைஞர்களை, சபையினை நம்பி தேவன் கொடுத்திருக்கின்றாரே! தேவ சந்நிதிக்கு வந்து செல்லும் இவர்களைக் குறித்து பொறுப்பற்றதாகச் சபை காணப்படுமென்றால்,  தேவனை அவர்களுக்குக் காண்பிக்கத் தவறுமென்றால், பொறுப்பற்றோரை அகற்றி, சாமுவேலைப் போன்ற இளைஞர்களை தேவனே தெரிந்துகொண்டு பொறுப்பிலேற்றும் நாட்கள் தூரத்திலில்லை.

பொறுப்பற்றவர்களாகக் காணப்படுவோரின் நிலையும் மற்றும் எதிர்காலமும் இப்படியிருக்குமென்றால், எழுந்துவரும் புதிய தலைமுறையினரின் மீது பொறுப்பினை உணர்ந்து செயல்படத் துடிக்கும் சபை எப்படிச் செயல்படவேண்டும்? 

1. அசைக்க இயலாத அடித்தளம் : எனக்கு அளிக்கப்பட்ட தேவகிருபையின்படியே புத்தியுள்ள சிற்பாச்சாரியைப்போல அஸ்திபாரம்போட்டேன் என்றும், போடப்பட்டிருக்கிற அஸ்திபாரமாகிய இயேசுகிறிஸ்துவை அல்லாமல் வேறெ அஸ்திபாரத்தைப் போட ஒருவனாலும் கூடாது (1 கொரி. 3:10,11) என்றும் நம்பிக்கையுடனும் உறுதியுடனும் எழுதுகின்றார் பவுல்,  அவ்வாறே, பிள்ளையானவன் நடக்கவேண்டிய வழியிலே அவனை நடத்து; அவன் முதிர்வயதிலும் அதை விடாதிருப்பான் (நீதி. 22:6) என்று தேவன் தனக்கு அருளிய ஞானத்தில் எழுதுகின்றார் சாலொமோன். இவ்வசனங்கள் கற்றுத்தரும் சத்தியம் என்ன? அசைக்க இயலாததோர் ஆழமான அஸ்திபாரம் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையின் ஆரம்பத்திலேயே அமைக்கப்பட்டுவிடவேண்டும் என்பதுதானே. இன்றைய தலைமுறையினரின் வாழ்க்கைக்கு இவ்வசனங்கள் எத்தனை முக்கியத்துவமானவைகள். 

கிறிஸ்துவுக்கு தங்கள் வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்து, அவருடையவர்களாக தங்கள் வாழ்க்கையைத் தொடங்கவிருக்கும் இன்றைய இளந்தலைமுறையினரை, எத்தனை உயரமான மற்றும் அலங்காரமான மேடைகளில் ஏற்றுகின்றோம் என்பதல்ல; மாறாக, எத்தனை ஆழமான ஆவிக்குரிய சத்தியங்களை அவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுக்கின்றோம், அவைகளில் அவர்களை வழிநடத்துகின்றோம் மற்றும் நிலைத்திருக்கச் செய்கின்றோம் என்பதைப் பொறுத்தே அவர்களுடைய ஆவிக்குரிய வாழ்க்கைக்கு அசையாததோர் அஸ்திபாரத்தை நாம் அமைத்துக்கொடுக்கமுடியும். பெருமழை சொரிந்து, பெருவெள்ளம் வந்து, காற்று அடித்து, அந்த வீட்டின்மேல் மோதியும், அது விழவில்லை; ஏனென்றால், அது கன்மலையின்மேல் அஸ்திபாரம் போடப்பட்டிருந்தது (மத். 7:25) என்று நாம் உருவாக்குபவர்களைக் குறித்து சொல்லப்படட்டும். 

2. வருங்காலத் தலைமுறைக்கு வாழுவோரே வழிகாட்டிகள் : சகோதரரே, என்னைப்போலாகுங்கள் என்று உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்; நான் உங்களைப்போலுமானேனே (கலா. 4:12) என்றும், நான் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுகிறதுபோல, நீங்கள் என்னைப் பின்பற்றுகிறவர்களாயிருங்கள் (1கொரி 11:1) என்றும், தன்னையே மாதிரியாக முன்வைத்து வாழுந்தலைமுறைக்கு வழிகாட்டுகின்றார் பவுல். ஆம், போதிப்பதாலும், கூட்டங்களையும் மற்றும் முகாம்களையும் நடத்துவதாலும் மாத்திரமல்ல, கூடவே, நம்மையே இத்தலைமுறைக்கு மாதிரியாக முன்னிறுத்தும் பொறுப்பும் நமக்கு உண்டல்லவா. நீயே எல்லாவற்றிலும் உன்னை நற்கிரியைகளுக்கு மாதிரியாகக் காண்பி (தீத். 2:7) என்பதும், விசுவாசிகளுக்கு மாதிரியாயிரு (1 தீமோ. 4:12) என்பதும்தானே உடன் ஊழியருக்கும் பவுல் கூறும் அறிவுரை. இவ்விதமாய், மனுஷர் உங்கள் நற்கிரியைகளைக் கண்டு, பரலோகத்திலிருக்கிற உங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்தும்படி, உங்கள் வெளிச்சம் அவர்கள் முன்பாகப் பிரகாசிக்கக்கடவது (மத். 5:16) என்று கிறிஸ்துவும் போதித்தாரே.     

மேலும், 'இப்படிப்பட்ட ஒரு பிள்ளையை என் நாமத்தினிமித்தம் ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவன் என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான்" என்று போதித்ததைத் தொடர்ந்து, 'என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிற இந்தச் சிறியரில் ஒருவனுக்கு இடறல் உண்டாக்குகிறவன் எவனோ, அவனுடைய கழுத்தில் ஏந்திரக்கல்லைக் கட்டி, சமுத்திரத்தின் ஆழத்திலே அவனை அமிழ்த்துகிறது அவனுக்கு நலமாயிருக்கும்" (மத். 18:5,6) என்ற இயேசு கிறிஸ்துவின் போதனை, எழுந்துவரும் இன்றைய இளையதலைமுறையினருக்கு முன், இடறலற்றவர்களாகவும் மற்றும் மாதிரிகளாகவும் நாம் வாழவேண்டியதின் முக்கியத்தை எத்தனையாக எடுத்துக்கூறுகின்றது. இத்தகைய தரத்திலிருந்து தவறிவிடாமல், தலைமுறையினரைத் தன் பக்கமாகத் தக்கவைத்து, தற்காக்கும் பொறுப்பு சபைக்கு உண்டு என்பதை நாம் மறந்துவிடக்கூடாதே! 

3. அழைப்பையும் மற்றும் ஆவியின் வரங்களையும் பற்றிய அறிவு : இன்றைய நாட்களில், இரட்சிக்கப்பட்டபோதிலும், அபிஷேகத்தைப் பெற்றுக்கொண்டபோதிலும், ஊழியர்கள் தங்கள் கரங்களை வைத்ததினால் வாழ்க்கையில் வரங்களைப் பெற்றுக்கொண்டபோதிலும், தங்களது அழைப்பையும் மற்றும் ஆவிக்குரிய வரங்களையும் பற்றிய தெளிவான அறிவு இல்லாததினால், எழுந்துவரும் இளந்தலைமுறையினர் அநேகரது வாழ்க்கையின் விளக்கு வெளிச்சம் தரவேண்டிய அளவிற்கு வெளிச்சம் தரவில்லை. நான் உன்மேல் என் கைகளை வைத்ததினால் உனக்கு உண்டான தேவவரத்தை நீ அனல்மூட்டி எழுப்பிவிடும்படி உனக்கு நினைப்பூட்டுகிறேன் (2 தீமோ. 1:6) என்று தீமோத்தேயுவுக்கு நினைப்பூட்டி எழுதுகின்றார் பவுல்.  இத்தகைய நினைப்பூட்டுதலை, இளந்தலைமுறையினருக்குக் கொடுக்கவேண்டிய பொறுப்பும், அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருப்பது என்ன? என்பதை அறிந்துகொள்ளும் பொறுப்பும் சபைக்கு உண்டல்லவா!  வாலவயதினரின் சரீர பெலனை மாத்திரம் பயன்படுத்திக்கொள்வதாகச் சபை காணப்படாமல், அவர்களிடம் உள்ள உன்னதத்திற்கடுத்தவைகளையும் உணர்ந்து சபை பயன்படுத்தத் தொடங்குமென்றால், அவர்களால் சபையின் பெலன் பெருகுவது நிச்சயம். வாலவயதின் குமாரர் பலவான் கையிலுள்ள அம்புகளுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறார்கள். அவைகளால் தன் அம்பறாத்தூணியை நிரப்பின புருஷன் பாக்கியவான்; அவர்கள் நாணமடையாமல் ஒலிமுகவாசலில் சத்துருக்களோடே பேசுவார்கள் (சங். 127:4,5). யோசேப்பைப் போன்ற, தானியேலைப் போன்ற, நெகேமியாவைப் போன்ற தேவ ஆவியைப் பெற்ற இளைஞர்கள் அந்நிய தேசத்திலும் அணைந்துபோகாமல் தேவனுக்காக நிற்கக்கூடியவர்களல்லவா!

4. உதவியாளர்களாக மாத்திரமல்ல உடன் ஊழியர்களாக :  இறுதியாக, இன்றைய நாட்களில் சபைக்கு இருக்கும் மிக முக்கியமான பொறுப்புகளில் ஒன்று, புதிதாக எழும்பிவரும் கிறிஸ்துவை அறிந்த இளம் தலைமுறையினரை சுவிசேஷகர்களாகவும், நற்செய்தியை அறிவிப்பவர்களாகவும், சபை மேய்ப்பர்களாகவும் மற்றும் பிற ஊழியங்களைச் செய்பவர்களாகவும், அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் தாலந்துகளையும் வரங்களையும் அறிந்தவர்களாக அவர்களை உருவாக்குவது. இத்தொடர்பணியில் சபை தவறுமென்றால், தொடர் பயணமே தடைபட்டுவிடக்கூடும்.  

மோசேயின் கரங்களில் யோசுவா என்னும் இளைஞன் கொடுக்கப்பட்டிருந்தான். மோசேக்கு உதவியாயிருந்தது மாத்திரமல்ல, கர்த்தர் செய்யும் அநேக அற்புதங்களையும் கண்கூடாகக் காணும் சிலாக்கியமும் யோசுவாவுக்குக் கிடைத்திருந்தது. மோசே மலை உச்சியிலே கோலைப் பிடித்துக்கொண்டு நின்றபோது அமலேக்கோடே யுத்தம் செய்தவன் யோசுவா (யாத்.17:9,10);, நியாயப்பிரமாணத்தையும் கற்பனைகளையும் கொடுக்கும்படியாக மோசேயை தேவன் அழைத்தபோது, மோசேயோடுகூட தேவ பர்வதத்தில் ஏறிப்போனவன் யோசுவா (யாத். 24:12,13), ஆசரிப்புக் கூடாரத்தை விட்டுப் பிரியாதிருந்தவன் யோசுவா (யாத். 33:11), கானானை சுற்றிப் பார்த்த மனிதர்கள் துர்ச் செய்தியைப் பரம்பச் செய்தபோது தனது வஸ்திரத்தைக் கிழித்துக் கொண்டவன் யோசுவா (எண். 14:6); இப்படிப்பட்ட யோசுவாவை, மோசேயின் ஓட்டத்தினைத் தொடரும்படியாக தேவன் தெரிந்துகொண்டாரே! இன்றைய நாட்களிலும், இப்படிப்பட்ட தொடரோட்டத்திற்கு ஆயத்தமாயிருக்கும் இளைஞர்களை ஊழியர்களாக தேவன் உயர்த்தக்கூடுமல்லவா! அத்தகைய வாலிபர்களை அடையாளம் கண்டுகொண்டு, தேவ இராஜ்யத்தின் பணிக்காக அவர்களை பயிற்றுவிப்பது எத்தனை அவசியமானது. இக்கடைசி நாட்களில், சபை இதனைப் புரிந்துகொள்ளுமென்றால், வாலிபர்கள் பலரை கிறிஸ்துவின் வீரர்களாக்கிவிடுமே! தேவ ஜனத்தை தொடர்ந்து வழிநடத்துபவர்களாகவும் அவர்களை மாற்றிவிடுமே! இயேசு கிறிஸ்து சீஷர்களிடத்தில் பணியினை ஒப்புவித்ததுபோல, பவுல் தீமோத்தேயு போன்ற உண்மையுள்ள மனிதர்களிடத்தில் ஊழியத்தை ஒப்புவித்ததைப் போல ஊழியர்கள் பலர் உருவாகவும் காரணமாகிவிடுமே! இத்தகைய பொறுப்பினை உணர்ந்து சபை செயல்படுமென்றால், 'தலைவர்களற்ற நிலையும், மேய்ப்பர்களற்ற நிலையும்" தேவ ஜனத்திற்கு உருவாகாது என்பது நிச்சயம். இதனைப் உணர்ந்துகொண்டவர்களாக வரும் நாட்களில் செயல்பட கர்த்தர் உதவிசெய்வாராக!  

முசுக்கொட்டை இரைச்சல் கேட்டு விட்டால் 

முன்னே அவர் புறப்பட்டு விட்டார் 

'என்ன காரியம் இங்கே' எனக் கேட்பதற்குள் 

எழுந்து செல்வது நம் கடமை அல்லவா

இக்கால இளைஞர்களை இக்ஷ்டத்துக்கு விட்டுவிட அல்ல

இராஜ்யத்தின் இராணுவத்தில் இணைப்பதுதானே நம் கடமை

அலங்கார மேடைகள் மாம்சத்துக்கு மகிழ்ச்சி தரலாம் - ஆனால்

ஆழமான சத்தியங்களே அவர்கள் ஆத்துமாவுக்கு அஸ்திபாரம்

வருங்காலத் தலைமுறைக்கு வழிகாட்டும் மாதிரிகள் நாம்

வருங்காலத் தலைமுறையை வடிவமைக்கும் சிற்பிகள் நாம்

உடனிருக்கும் தலைமுறையை ஊழியராய் உருவாக்கிடுவோம்

உன்னதத்தின் தலைமுறையாய் உலகத்தில் பரம்பச்செய்வோம் 

அன்பரின் அறுவடைப் பணியில் 

சகோ. P.J. கிருபாகரன்

உருவாக்கப்படும் தலைவர்கள் - 14

தலைவனும், தலைமுறையும்

www.sinegithan.in

தொடர் - 14

 

உருவாக்கப்படும் தலைவர்கள் 

இவ்வுலகத்தில் எழும்பும் தலைவர்களை இரண்டு வகையாக நாம் பிரிக்கலாம். முதல் வகை தலைவர்களாக உருவாகும் கூட்டம், இரண்டாவது வகை தலைவர்களாக உருவாக்கப்படும் கூட்டம். இவ்விரண்டிற்கும் வித்தியாசங்கள் என்று சொல்லுவதற்கு அதிகமில்லையென்றாலும், வித்தியாசங்கள் ஒன்றுமே இல்லை என்று நாம் உடனடியாக சொல்லிவிட முடியாது. உருவாக்கபடும் தலைவர்களோ அல்லது உருவாகும் தலைவர்களோ இவ்விரண்டு தலைவர்கள் கூட்டங்களும் வேதத்தை தங்கள் மாதிரியாக மாற்றிக்கொண்டு தங்கள் பயணத்தை தொடருவார்களென்றால் இருவருடைய தலைமைத்துவங்களும் நிச்சயம் வெற்றியுள்ளதாகவே இருக்கும். 

வேதத்தை தங்கள் மாதியாக வைத்துக்கொண்டு உருவான பல தலைவர்களுக்கு, தங்களைப் போன்ற பல தலைவர்களை உருவாக்கவேண்டும் என்கிற மிகப்பெரிய சவால் உண்டு. கிறிஸ்துவின் அன்பை ருசித்த ஒவ்வொருவனும் தன்னை தலைவனாக மாற்றிக்கொள்ளவேண்டிய அவசியம் உண்டு. தாங்கள் மாத்திரம் கிறிஸ்துவின் அன்பினை ருசித்தால்; போதாது தன்னைச் சுற்றியுள்ள கூட்டத்தினரும் அவ்வன்பைக் காணவேண்டுமே என்ற ஆவல் ஒருவனுக்குள் உருவாகுமானால், அது அவனது உள்ளத்தில் ஆத்துமாக்களைக் குறித்த பாரத்தையும், கரிசனையையும் அவனுக்குள் தூண்டியெழுப்புவதோடு, சந்திக்கப்படாத மக்கள் கூட்டத்திற்காக தான் செய்யவேண்டிய மிகப்பெரிய பணியையும் அவனது கண்களுக்கு முன்னதாக கொண்டுவந்துவிடும். அநேகரை தலைவர்களாக்க மேடைகள் வேண்டும், ஆனால் இப்படிப்பட்ட தலைவர்கள் ஏறத்தான் மேடைகள் வேண்டும், அவர்களை தலைவர்களாக்க மேடைகள் அவசியமில்லை. இவர்களே உருவாகும் தலைவர்கள். 

தலைவர்கள் பலர் தங்களை இவ்வுலகிற்கு தலைவர்களாக அடையாளம் காட்டிக்கொள்ள பல மேடைகளை தேடி அலைகின்றனர், எங்கேயாவது ஒரு மேடையில் பல தலைவர்களோடு கூட சேர்ந்து அமர்ந்து அவர்களோடு தங்களையும் அடையாளம் காட்டிக்கொள்ளவேண்டும் என்று பலர் முயற்சிக்கின்றனர். இது அரசியல்வாதிகளின் நோக்கு; அவர்களே எங்கு என்ன கூட்டங்கள் நடந்தாலும், அது எப்படிப்பட்ட கூட்டங்களாயிருந்தாலும், ஜனக்கூட்டம் திரளாயிருக்குமானால் அக்கூட்டத்திற்கு தாங்களாகவே சென்று தங்களை மக்கள் முன்னிலையில் நல்லதொரு தலைவராக அறிமுகப்படுத்திக்கொள்வார்கள். இப்படிப்பட்ட நோக்கமுடைய பல அரசியல்வாதிகள் நுழைவதற்கு ஆவிக்குரிய பல கூட்டங்கள் அவர்கள் மேடையேற வழிவிடுவது வேதத்திற்கு புறம்பானதே. சுவிசேஷத்தை கேட்கும் நோக்கில் ஒருவேளை அவர்கள் வருவார்களென்றால், தேசத்தில் முக்கியமான பதவியிலுள்ளவர்களென்றால், அவர்களுக்கென்று மேடையின் கீழே தனியொhரு இடத்தை ஒழுங்கு செய்து அவர்களை அமரவைக்கலாமே, அவர்களை மேடையேற்றவேண்டிய அவசியமோ அல்லது கிறிஸ்துவின் பரலோக சுவிசேஷம் பிரசங்கிக்கப்படுகின்ற மேடையில் அவர்களை அழைத்து அறிமுகப்படுத்துவதோ அவசியமில்லாததொன்று. அரசியல்வாதிகளோடு நல்லுறவு வைத்துக்கொள்ளவதில் தவறேதுமில்லை, ஆனால், எனக்கும் இந்த அரசியல்வாதிக்கும் இடையே நல்லுறவு இருக்கிறது என்பதை மேடையில் பிரசித்தப்படுத்துவது அவசியமில்லாதது. இப்படி அரசியல்வாதிகளை மேடையில் பிரசித்தப்படுத்துவோர், வரும் நாட்களில் தங்களின் தேவைக்கென்று முதலில் தேவனிடமல்ல அரசியல்வாதிகளிடமே சென்று நிற்பர். தன்பக்கம் மக்களை இழுப்பதற்கு ஆவிக்குரிய கூட்டங்களை பயன்படுத்தும் அரசியல்வாதிகள் பெருகிவரும் இந்நாட்களில் இது தேவராஜ்யத்திற்கு ஆபத்தைக்கொண்டுவரும் என்பதை மறந்துவிடக்கூடாது. நாம் இத்தேசத்தில் உள்ள அனைத்து தலைவர்களையும் சமமாக பாவிக்க அழைக்கப்பட்டவர்கள். வேதத்தின் பார்வையில் அவர்கள் எல்லாரும் சமமே. ஒரு கட்சியினருக்கு நாம் மேடையளித்தால், எதிர்கட்சியினரை நாமே நமக்கு எதிரிகளாக்குகிறோம். 

 இப்படிப்பட்ட அரசியல்வாதிகளைப்போன்ற தலைவர்கள் கிறிஸ்தவ உலகத்திலும் எழும்பிவருகின்றனர். தலைவர்களாகும் ஆசையில் தலைவர்களாகும் தலைவர்களிடம் ஆவிக்குரிய குணநலன்கள் எப்படி காணப்படும்? அவர்கள் மனதில் மக்களைக்குறித் எண்ணங்களே மிஞ்சியிருக்கும். மக்கள் தங்களை தலைவர்களாக அங்கீகரிக்கவேண்டும், அவர்கள் தங்களை போற்ற வேண்டும், தங்களை வந்தனஞ் செய்யவேண்டும், உயர்ந்த ஸ்தானத்தில் தங்களை வைக்கவேண்டும் என்ற எண்ணமே அவர்களது நெஞ்சில் மேலோங்கியிருக்கும். சுய ஆசையினாலும், பெருமையினாலும் தங்களைத் தலைவர்களாக்கிக்கொள்ள முயலுவோர் தங்கள் தலைமைத்துவத்தில் தோற்றுப்போவார்கள். இப்படிப்பட்டோர்களின் கண்கள் தேவனை நோக்கியல்ல, தனது தேவையை நோக்கியும், மக்களை நோக்கியுமே காணப்படும். 

தலைமைத்துவத்தைப் பொருத்தவரையில் வேதத்தில் காணப்படும் இயேசுவின் சத்தியமே நமக்கு முன்னுதாரணம். 'உங்களில் முதன்மையாயிருக்க விரும்புகிறவன் முதலில் பணிவிடைக்காரனாயிருக்கக்கடவன்' என்ற இயேசுவின் வார்த்தைகளில் பொதிந்திருக்கும் அர்த்தங்கள் அதிகம். ஆம், பணிவிடை செய்யத்தெரியாதோருக்கு பதவி எதற்கு? அஸ்திபாரமில்லாமல் கட்டிய எந்த வீடும் நிச்சயம் ஆடத்தான் செய்யும். தலைமைத்துவத்திற்கும் அஸ்திபாரம் அவசியமே. தலைவனாக ஆசைப்பட்ட மோசேயை தேவன் ஆடுமேய்க்க அனுமதித்தார். மோசே தேவனால் அற்புதமாகக் காக்கப்பட்டவன், இஸ்ரவேல் புத்திரர் எகிப்து தேசத்தில் பெருகிவருவதைக் கண்ட எகிப்தின் ராஜா, அவர்களால் தனது தேசம் நிரம்பிவிடக்கூடாதே என்ற பயத்தினால் அவர்களை அழிக்கவேண்டும் என்று யோசனைபண்ணினதோடு அதை செயல்படுத்திக்கொண்டும் இருந்த காலகட்டத்திலே தேவன் மோசேயை பாதுகாத்தார். மருத்துவச்சிகளின் கண்களில் மோசேக்கு தயவு கிடைத்ததோடு, பார்வோனின் குமாரத்தியின் கண்களிலும் அவனுக்கு தயவு கிடைக்கும்படி கர்த்தர் கிரியை செய்தார். தகப்பனாலும், தாயினாலும் கைவிடப்பட்டு தண்ணீரில் மிதந்துகொண்டிருந்த மோசேயை தேவன் போஷிக்க எகிப்தின் அரண்மனையையே தெரிந்துகொண்டது எத்தனை அற்புதம். தேவன் மோசேயைக் காத்ததற்கு காரணம் தன் ஜனங்களை எகிப்திலிருந்து இரட்சிக்கவே. தலைவனாக்கவே தேவன் மோசேயை தண்ணீரிலிருந்து காப்பாற்றி எகிப்தை ஆண்ட பார்வோனின் அரண்மனையிலே கொண்டுவந்து விட்டார். பார்வோனின் ஆட்சியினடியிலே, அவனது அரண்மனையிலேயே மோசேக்கு தலைமைத்துவத்தின் பயிற்சிகளம் ஆரம்பமானது. எனினும் மோசே தான் தேவனால் தலைமைத்துவத்திற்கென்று அழைக்கப்பட்டவன் என்பதை அறிந்துகொள்ளவில்லை. தனது ஜனங்களைக் குறித்த வைராக்கியம் அவனது மனதில் காணப்பட்டது, தனது மக்களை எகிப்தியரிடமிருந்து காப்பாற்றவேண்டும் என்ற துணிச்சலும் கூட மோசேயினிடத்தில் காணப்பட்டது. ஆனால், தேவ அழைப்பை அவனது மனம் அறிந்துகொள்ளாமலேயிருந்தது. தேவ அழைப்பை மோசே அறிந்துகொள்ளாததினால், தன்னைத்தானே தலைவனாக்கிக்கொள்ளும் அபாயமான சூழ்நிலைக்கு அவன் தன்னைத் தள்ளிக்கொண்டான். 

எகிப்தின் அரண்மனையிலே மோசே வளர்ந்தாலும், தான் எபிரேயன் என்கிற எண்ணமே அவனிடத்தில் மேலோங்கியிருந்தது. அரண்மனையில் இருந்தாலும் அவனது மனம் எகிப்தின் ஜனங்களுக்கும், ஆளோட்டிகளுக்கும் விரோதமாகவேயிருந்தது. எகிப்தியன் ஒருவன் தன் சகோதரனை அடிப்பதை அவன் ஒருநாள் கண்டபோது, அந்த எகிப்தியனை அடித்து அவனை கொன்றுபோட்டு, தனது சகோதரனை காப்பாற்றினான். மோசேயின் இந்த செயலில், தன் ஜனத்திற்காக அவன் காட்டிய வைராக்கியம் காணப்பட்டாலும், அதன் பின்னணியில் அவனது சுய பெலமே ஆட்சிசெய்துகொண்டிருந்தது. தன் ஜனங்களை எப்படியாகிலும் எகிப்தியரிடமிருந்து விடுதலை செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணமிருந்தும், அந்த எண்ணம் தேவ அழைப்போடு கூட இணைந்திருக்கவில்லை. தேவனது உதவியில்லாமல், தனது தலைமைத்துவத்தின் பயணத்தை மோசே தொடங்கினான். இதன் விளைவு, அவன் அந்த தேசத்தை விட்டே ஓடும் நிலை உருவானது. மோசேயின் காரியம் பார்வோனுக்கு வெளிப்பட்டபோது, மோசேயின் உயிருக்கே ஆபத்து உருவாகிவிட்டது. சுய பலத்தை பயன்படுத்தும் தலைவர்களின் நிலை இதுவே. மோசே பொறுமையில்லாதவன் என்பதை, இந்த செயலின் மூலம் நாம் நன்கு அறிந்துகொள்ளலாம். பொறுமையில்லாத மோசேயைக் கொண்டு தன் ஜனத்தை வழிநடத்த தேவன் விரும்பவில்லை. அவனில் அந்த குணம் உருவாகுமளவும் அவர் காத்திருந்தார்.